Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διαλεκτική γνώση και ταξική πάλη – Η πο­λι­τι­κή της στρα­τη­γι­κής άμυ­νας

 διαδήλωση-zerminal (2)

Η γνώση εί­ναι δύ­να­μη, δια­κή­ρυ­ξαν οι πρώτοι φυ­σιο­κράτες φι­λόσο­φοι στο τέλος της φε­ου­δαρ­χι­κής απο­λυ­ταρ­χί­ας. Μ’ αυ­τόν τον τρόπο άνοι­γαν το δρόμο στην αυ­γή του αστι­κού κόσμου, ωθού­σαν τις επι­στή­μες με νέα ορ­μή, επι­τί­θο­νταν στις μαύ­ρες δυ­νάμεις του κλη­ρι­κα­λι­σμού, της υπο­τα­γής και της αμορ­φω­σιάς. Διότι, η αρ­χή της δύ­να­μης εί­ναι η γνώση. Να γνω­ρί­ζεις τον εαυ­τό σου, τους γύ­ρω σου, τις δυ­νάμεις της φύ­σης, τον ίδιο τον αντί­πα­λο. Αντί­θε­τα, η άγνοια, ακόμα κι όταν εί­ναι συν­δε­δε­μένη με τη φυ­σι­κή ρώμη ή και την παλ­λη­κα­ριά, το πο­λύ-πο­λύ να οδη­γεί στην απο­κο­τιά και με­τά στην απο­τυ­χία. Ο άν­θρω­πος δια­φέρει από τα ζώα κα­τά το μυα­λό, γι’ αυ­τό και κα­τάφε­ρε να νι­κή­σει και να υπο­τάξει ζώα που εί­ναι κα­τά πο­λύ πιο δυ­να­τά και πιο ευ­κί­νη­τα απ’ αυ­τόν. Ένας πί­θη­κος μπο­ρεί να σκαρ­φα­λώνει γρή­γο­ρα σ’ ένα δέντρο και ένας ελέφα­ντας να γκρε­μί­ζει εύ­κο­λα δέντρα, αλ­λά κα­νένας από τους δύο δεν μπο­ρεί να σχε­διάσει και να φτιάξει μια πο­λι­τεία. Τα χε­λι­δόνια όπως και οι σο­λο­μοί μπο­ρεί να γυ­ρί­σουν στον ίδιο τόπο για να γεν­νή­σουν, αλ­λά δε θα συ­γκρο­τή­σουν… Διε­θνείς Τα­ξιαρ­χί­ες στην Ισπα­νία, να πο­λε­μή­σουν τους φα­σί­στες. Η γνώση λοι­πόν εί­ναι δύ­να­μη. Η δια­λε­κτι­κή γνώση εί­ναι δύο φο­ρές δύ­να­μη, αφού ανα­λύ­ει σε βάθος τα γε­γο­νότα, τα αλ­λη­λο­συ­σχε­τί­ζει, τα τα­ξι­νο­μεί και τα αξιο­λο­γεί, επι­μένει να βλέπει διο­ρα­τι­κά, ενο­ρα­τι­κά και σχε­δια­σμένα.

Εί­ναι ακρι­βώς η δια­λε­κτι­κή γνώση η οποία μας οδη­γεί σε ασφα­λή συ­μπε­ράσμα­τα για την κα­τάστα­ση του λαϊκού πα­ράγο­ντα σή­με­ρα και τα κα­θή­κο­ντά μας. Ορι­σμένοι, ξε­κι­νώντας από μια ητ­το­πα­θή αντί­λη­ψη, μι­λούν και γράφουν για μια στρα­τη­γι­κή ήτ­τα του Κομ­μου­νι­στι­κού κι­νή­μα­τος. Άμε­σο πα­ράγω­γο αυ­τής της αντί­λη­ψης εί­ναι να ξε­κι­νή­σου­με από το μη­δέν, να τα σχε­διάσου­με όλα εξαρ­χής και να επα­να­θε­με­λιώσου­με το κί­νη­μα.

Ακρι­βώς απένα­ντι εί­ναι οι οπα­δοί της λυσ­σα­σμένης αντε­πί­θε­σης, του εδώ και τώρα, αναρ­χι­κοί, ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ και πρόσφα­τα η ηγε­σία του ΚΚΕ. Υπερ­τι­μούν τις δυ­νάμεις του κι­νή­μα­τος, υπο­τι­μούν τον αντί­πα­λο και πέφτουν στον ακραίο υπο­κει­με­νι­σμό, όπως θα ’λε­γε ο Μάο Τσε­τούνγκ.

Απένα­ντι στις δύο όψεις του υπο­κει­με­νι­σμού (στρα­τη­γι­κή ήτ­τα και αντε­πί­θε­ση), στέκε­ται το κόμ­μα μας, το Μ-Λ ΚΚΕ. Υπάρ­χουν τα θε­μέλια του κι­νή­μα­τος, εί­ναι οι επα­να­στάσεις του 20ού αιώνα, ο αντι­φα­σι­στι­κός πόλε­μος και τα γε­νι­κευ­μένα δι­δάγ­μα­τά τους. Εί­ναι τα θε­μέλια του μαρ­ξι­σμού-λε­νι­νι­σμού, όχι σαν κο­κα­λω­μένα σχή­μα­τα και “ει­κο­νο­στάσια” αλ­λά σαν οδη­γός για δράση. Εμείς ού­τε πε­τάμε το παι­δί με τ’ απόνε­ρα κη­ρύ­χνο­ντας τις επα­να­θε­με­λιώσεις που οδη­γούν σε ξε­χαρ­βάλω­μα ού­τε όμως σαλ­πί­ζου­με μία αδιέξο­δη αντε­πί­θε­ση στο που­θε­νά. Θυ­μόμα­στε άλ­λω­στε τις προ­τάσεις “απει­θαρ­χί­ας και ανυ­πα­κο­ής” που κή­ρυ­ξαν το ΚΚΕ, το ΝΑΡ ενάντια στην ΕΕ. Ακού­γο­νται ευ­χάρι­στα στ’ αυ­τιά μας, αλ­λά δεν πα­ράγουν απο­λύ­τως τί­πο­τα.

Αντί­θε­τα, η πο­λι­τι­κή της στρα­τη­γι­κής άμυ­νας ανα­γνω­ρί­ζει τις δυ­σκο­λί­ες του κι­νή­μα­τός μας και τον υπέρ­τε­ρο, προ­σω­ρι­νά, αντί­πα­λο. Μι­λάει για συ­γκέντρω­ση δυ­νάμε­ων, για τη δη­μιουρ­γία πυ­ρή­νων δράσης και αντί­στα­σης, για τη συ­νένω­ση όλων των επα­να­στα­τών κομ­μου­νι­στών σ’ ένα κόμ­μα.

Η λαϊκή αντί­στα­ση και η ορ­γα­νω­μένη δράση εί­ναι τα δύο πόδια της στρα­τη­γι­κής άμυ­νας, η οποία μπο­ρεί και πρέπει να με­τε­ξε­λι­χθεί σε λαϊκό ρεύ­μα ενάντια στην ντόπια πλου­το­κρα­τία και τον ιμπε­ρια­λι­σμό. Αλ­λά απα­ραί­τη­το στοι­χείο για να φτάσου­με στα πα­ρα­πάνω εί­ναι η πο­λι­τι­κή γνώση. Το θέλω (θέλη­ση-βο­λο­ντα­ρι­σμός) εί­ναι κα­λό όπλο όταν χρη­σι­μο­ποιεί­ται με μέτρο και πάντως πάνω στα θε­μέλια του πραγ­μα­τι­κού. Αν το θέλω απο­σπα­στεί από το αντι­κει­με­νι­κά υπαρ­κτό, τότε αναμ­φί­βο­λα θα ξε­πέσει στον ετσι­θε­λι­σμό και την ονει­ρο­φα­ντα­σία.

Η τα­ξι­κή πάλη υπάρ­χει και χω­ρίς τους κομ­μου­νι­στές, αλ­λά εί­ναι οι κομ­μου­νι­στές και πρω­το­πόροι αγω­νι­στές που θα της δώσουν χρώμα και θα την τρα­βή­ξουν ως τις ακραί­ες και ανα­γκαί­ες συ­νέπειές της.

Η πο­λι­τι­κή γνώση γί­νε­ται πραγ­μα­τι­κή δύ­να­μη όταν απο­κτή­σει τον δια­λε­κτι­κό πυ­ρή­να της και δε­θεί με τις μάζες. Η πο­λι­τι­κή γνώση τότε γί­νε­ται “επι­κίν­δυ­νη” για τους εχθρούς του λα­ού.

Θανάσης Τσιριγώτης

πηγή: Λαϊκός Δρόμος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ρεσιτάλ Πιπιλή – Λοβέρδου: “Οι συνταξιούχοι Έλληνες είναι κακομαθημένοι” και “δεν πεθαίνουνε κιόλας”

Ανδρέας Συγγρός: O «εθνικός τοκογλύφος» που συγκέντρωσε αμύθητα πλούτη & το αστικό κράτος τον τίμησε «εθνικό ευεργέτη»

«Δυστυχισμένοι Αρβανίτες της Αττικής, πού να ξέρετε πως τα έργα και οι δωρεές του  Συγγρού , το πιο πολύ  είναι ιδρώτας και αίμα δικό σας .  Κακόμοιροι αγρότες που σας μαθαίνουν στα σχολεία ένα σωρό παραμύθια για τους “μεγάλους ευεργέτες του Εθνους”, πού να ξέρετε πως οι  Τοσίτσηδες,  οι  Ζαππαίοι , οι  Μπενάκηδες , οι  Αβέρωφ , οι  Ζωγράφηδες , οι Βαλλιάνοι , οι  Μαρασλήδες  και τράβα κορδέλα,  ήταν σκληροί εκμεταλλευτές των αγροτών και εργατών της Αιγύπτου, Τουρκίας, Ρουμανίας, Ρωσίας…» ….

Ο Ισραηλινός Πρέσβης χάλασε το παραμύθι: Δεν έχουμε νησιά ούτε και άποψη για την ΑΟΖ (vid)

Η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ, μιας χώρας – μέλος του ΝΑΤΟ κι ο στενότερος συμμάχος των ΗΠΑ,  αποτελεί απειλή και όχι εγγύηση  για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή Οι δηλώσεις του Ισραηλινού πρέσβη στην Αθήνα (ακούστε το ηχητικό στο τέλος) ότι  δεν βλέπει την Τουρκία ως «εστία τριβών»  στην Ανατoλική Μεσόγειο και ότι η χώρα του δεν έχει άποψη για το αν τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ, επειδή το Ισραήλ δεν έχει νησιά (!), αποτελούν κόλαφο για την προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων να παρουσιάσουν την  αναβάθμιση των στρατιωτικών κυρίως σχέσεων με το Ισραήλ  ως «απάντηση»  στην τουρκική προκλητικότητα  στην περιοχή. Ο Ισραηλινός Πρέσβης χάλασε το παραμύθι: Δεν έχουμε νησιά ούτε και άποψη για την ΑΟΖ Οι δηλώσεις αυτές συνέπεσαν μάλιστα με τη συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση της στρατηγικής συμφωνίας ανάμεσα στα υπουργεία Άμυνας Ελλάδας και Ισραήλ, που ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το 2016 και ολοκληρώθηκε