γράφει η Δήμητρα Μπέη
Η περιβαλλοντική κρίση είναι δεδομένο ότι είναι παρούσα. Δεν αποτελεί ούτε μια μελλοντική πιθανότητα, ούτε εντάσσεται στην κατηγορία μιας πεποίθησης για το υπαρκτό της ή μη. Είναι ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο γεγονός και οι αρνητές της πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο ως καρικατούρες ενός πεπερασμένου καταναλωτικού προτύπου ζωής. Η Gen Z κατάφερε να αποτάξει τα χίπστερ στοιχεία των Millennials οι οποίοι υπηρετούσαν τα καπιταλιστικά αγαθά, και εν συνεχεία να υιοθετήσει ένα μινιμαλιστικό τρόπο ζωής προωθώντας την βιωσιμότητα (sustainability). Η ανθρωπότητα έχει μόλις 10 χρόνια περιθώριο να αλλάξει συνήθειες πριν η καταστροφή γίνει μη αναστρέψιμη. Και η νέα γενιά σίγουρα συμμετέχει σε αυτό το σπρίντ προσπαθώντας να πετύχει μέσα από τις καταναλωτικές της επιλογές την προσαρμογή της παγκόσμιας εμπορικής δραστηριότητας στις παραπάνω απαιτήσεις.
