Στα παγκάκια της πλατείας Βικτωρίας αναμετριούνται αξίες

 της Ντίνας Ρέππα*

Αρχές Αυγούστου… Αυτοσχέδια παγκάκια από παλέτες, ζωγραφισμένα πολύχρωμα με παιδικά πινέλα από χαρούμενα μουτράκια. Στην πλατεία Βικτωρίας η αλληλεγγύη απαντά στην ανάγκη και συναντά τη ζωή. Και εκεί γεννιέται η απάντηση στην ασχήμια της μισαλλοδοξίας και του μίσους.

Ένα μήνα πριν, αρχές Ιουλίου, ο δήμος της Αθήνας ξηλώνει τα παγκάκια στην πλατεία Βικτωρίας για να εμποδίσει τους πρόσφυγες και τις προσφύγισσες να κάθονται πάνω τους. Στην πράξη αυτή συναντήθηκε η απανθρωπιά του ρατσισμού με τη βαρβαρότητα της πολιτικής του.

Γιατί ξηλώθηκαν τα παγκάκια; Κανείς νοήμων δεν μπορεί να δώσει ορθολογική απάντηση. Η αλήθεια είναι ότι εκεί ξαπόσταιναν το κορμί τους μανάδες με μωρά και γερόντοι/ισσες. Τώρα που αφαίρεσαν τα παγκάκια, υποχρεώνονται οι άνθρωποι να κάθονται κάτω, στις πλάκες της πλατείας, αλλά δεν έφυγαν.

Αστυνομική επιχείρηση εκδίωξης των προσφύγων από την Πλατεία Βικτωρίας

Η αστυνομία προσπάθησε σήμερα το βράδυ να απομακρύνει από την πλατεία Βικτωρίας τους πρόσφυγες που έφθασαν εκεί από τη Μόρια της Λέσβου, αφού τους χορηγήθηκε άσυλο. Όπως είναι γνωστό μετά τη χορήγηση ασύλου οι πρόσφυγες εκδιώχθηκαν από το στρατόπεδο.
Είκοσι πρόσφυγες έχουν ήδη μεταφερθεί στη δομή του Ελαιώνα, όπου όμως δεν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις.  Άλλοι 300 πρόσφυγες μεταφέρθηκαν στη Μαλακάσα και ζουν σε σκηνές.
Η παντελής έλλειψη προετοιμασίας για την ομαλή ένταξη των ανθρώπων αυτών, τα άπειρα γραφειοκρατικά προβλήματα και η μη πρόσβαση σε προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας, οδηγεί τους πρόσφυγες στην αστεγία. Τέλος, σύμφωνα με πληροφορίες, περίπου 300 άτομα έχουν μεταφερθεί και ζουν σε σκηνές στο καμπ της Μαλακάσας.