Ο νόμος Χατζηδάκη ήρθε στη βουλή προς διαβούλευση σε μία περίοδο εγκλεισμού, απαγορεύσεων των συναθροίσεων και των συγκεντρώσεων, καταστολής και φίμωσης στο όνομα της προστασίας της δημόσιας υγείας, για να ψηφιστεί τελικά το καλοκαίρι του 2021.
Τη στιγμή που η κυβέρνηση απαιτούσε εθνική ομοψυχία και ενότητα απέναντι στον «κοινό εχθρό ιό», έστρωνε το έδαφος για τη διαμόρφωση νέων εργασιακών συνθηκών κάτεργου, όπου ο εργαζόμενος θα στερείται στοιχειωδών εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.
Σήμερα οι εργαζόμενοι και το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκονται αντιμέτωποι με την εφαρμογή των διατάξεων αυτού του νόμου οι βασικότερες εκ των οποίων είναι:
1. Η ανατροπή της πενθήμερης οκτάωρης εργασίας αφού για πρώτη φορά νομιμοποιείται η 10ωρη εργασίας για τετραήμερη απασχόληση. Στον νόμο αυτή η ανατροπή περιγράφεται ως «δυνατότητα του εργαζομένου να διευθετεί τον χρόνο κατόπιν αίτησής του στον εργοδότη». Στην πραγματικότητα μιλάμε για την δυνατότητα που παρέχεται πλέον στους εργοδότες να επιβάλλουν 10ωρη εργασία. Άλλωστε η ελαστικοποίηση του ωραρίου, δηλαδή η δυνατότητα του εργοδότη να απασχολεί τον εργαζόμενο όπως τον βολεύει άλλοτε 10 ώρες και άλλοτε 4, άλλες φορές πενθήμερο και άλλες τριήμερο, αποτελεί διαχρονικό στόχο της εργοδοσίας και του κεφαλαίου στον τόπο μας.
