Στο ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου για το Κατάρ, ενόψει του Μουντιάλ ποδοσφαίρου -που εγκρίθηκε δια βοής, χωρίς καν τη νομιμοποίησή του με ονομαστική ψηφοφορία- όχι μόνον θεωρήθηκε ως υποδειγματική χώρα εργασιακών σχέσεων (παρά τους 6.500 νεκρούς εργάτες και τις φαραωνικές αθλητικές εγκαταστάσεις ύψους 220 δισ. €) και μάλιστα με τη σύμφωνη γνώμη και του επικεφαλής της «Διεθνούς Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας», ITUC, όχι μόνον εκτιμήθηκε σαν «σημαντικός στρατηγικός εταίρος» για την εναλλακτική λύση προμήθειας φυσικού αερίου στην ΕΕ, αλλά και προχώρησε σε μία σειρά «διευκολύνσεων» (κατάργηση visa, κατάργηση δασμών, αεροπορικές διευκολύνσεις κ.ά.), εγκαινιάζοντας έτσι μία νέα γέφυρα επικοινωνίας με το ζάπλουτο κρατίδιο του Κόλπου. Από την πλευρά του το Κατάρ διέθεσε για το διάστημα 2019-22 ένα ποσό της τάξης των 1,3 τρισ. € (!!!) για την προώθηση των συμφερόντων του, χωρίς να δώσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο για τη διακίνηση του τεράστιου αυτού ποσού.
