Ο σκοπός του καπιταλιστή δεν είναι η ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων αλλά η αποκόμιση της υπεραξίας. Οι κυβερνήσεις με κάθε ευκαιρία νομοθετούν σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων επιτείνοντας την ευελιξία στην αγορά εργασίας, στηρίζοντας άμεσα η έμμεσα αυτή τη διαδικασία. Ας δούμε έναν τρόπο παραγωγής της υπεραξίας που την ιδιοποιείται το αφεντικό. Μια θεωρητική τοποθέτηση του Μαρξ που επιβεβαιώνεται καθημερινά είναι ότι στην καπιταλιστική επιχείρηση η εργάσιμη ημέρα διαιρείται σε δύο μέρη: στον αναγκαίο χρόνο εργασίας, στη διάρκεια του οποίου αναπαράγεται η αξία της εργατικής του δύναμης, και στον πρόσθετο χρόνο εργασίας, στην διάρκεια του οποίου δημιουργείται η υπεραξία της εργασίας.
