Σε κλιμακούμενη ένταση βρίσκονται το τελευταίο διάστημα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στην πραγματικότητα αυτό που αποτυπώνεται είναι ο αντιδραστικός ανταγωνισμός των δύο αστικών τάξεων, που εξελίσσεται από τον Έβρο και το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο και την Αν. Μεσόγειο, και τροφοδοτείται από ένα φλεγόμενο και ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον. Ένα περιβάλλον όπου εκδηλώνονται με σφοδρότητα οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσίας, Ευρωπαίων, Κίνας), αλλά και οι παρεμβολές φιλοδοξιών επέκτασης αλλά και φόβων απώλειας κυριαρχίας τοπικών αστικών τάξεων.
Τις εξελίξεις επιτάχυνε η προκλητική ανακοίνωση της Τουρκίας ότι θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις κοντά σε ελληνικά νησιά, σα συνέχεια του τουρκολιβυκού συμφώνου. Από κοντά οι εξελίξεις στη Λιβύη, με την έμμεση ή άμεση υποστήριξη από τις ΗΠΑ του μετώπου Σάρατζ- Τουρκίας σε αντιπαράθεση με την πλευρά Χαφτάρ- Αίγυπτος- Ρωσία, την επιδίωξη των ΗΠΑ να «επανεντάξουν» την Τουρκία στους στρατηγικούς σχεδιασμούς τους, αλλά και την φιλοδοξία της τουρκικής άρχουσας τάξης να διαπραγματευτεί ένα ρόλο περιφερειακής δύναμης στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.
Τις εξελίξεις επιτάχυνε η προκλητική ανακοίνωση της Τουρκίας ότι θα προχωρήσει σε γεωτρήσεις κοντά σε ελληνικά νησιά, σα συνέχεια του τουρκολιβυκού συμφώνου. Από κοντά οι εξελίξεις στη Λιβύη, με την έμμεση ή άμεση υποστήριξη από τις ΗΠΑ του μετώπου Σάρατζ- Τουρκίας σε αντιπαράθεση με την πλευρά Χαφτάρ- Αίγυπτος- Ρωσία, την επιδίωξη των ΗΠΑ να «επανεντάξουν» την Τουρκία στους στρατηγικούς σχεδιασμούς τους, αλλά και την φιλοδοξία της τουρκικής άρχουσας τάξης να διαπραγματευτεί ένα ρόλο περιφερειακής δύναμης στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.
