Τα 25 “κομμάτια”

Νίνα Γεωργιάδου. 

Όταν ο αρχιμπάτσος Μπαλάσκας, στις «εκκαθαρίσεις» που έγιναν τον Ιούλιο του 2019 (μόλις ανέλαβε η ΝΔ το θρόνο της δημοκρατίας) αποκαλούσε τους πρόσφυγες, “ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΣΚΟΝΗ” και “ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ”, φάνηκε διαβασμένος.

Για Την Καινούργια Γέννα

Πάψε με ευχές να ελπίζεις

οι θεοί πως θα λυγίσουν

Εκλογές ήταν και πέρασαν. Πάμε πάλι από την αρχή.Ταφόπλακα στην ενημέρωση. Ταφόπλακα στα εργασιακά. Ταφόπλακα στα δημοκρατικά δικαιώματα. Ταφόπλακα στα εθνικά. Σήκωσαν «τα μανίκια», όπως μας είπαν οι κυβερνητικοί και μας υπόσχονται άλλη μια, ολόιδια, τετραετία. Μαζί με τη θηριώδη προπαγάνδα των πετσωμένων ΜΜΕ. Αλήθεια, τι στριγκές φωνές βγάζανε τα παπαγαλάκια-δημοσιογράφοι, στην αγωνιώδη προσπάθεια να βουλώσουν τα στόματα ακόμα και των ενδοαστικών αντιπάλων τους.

Πρόγραμμα, Διάγραμμα …Ολόγραμμα

Πάψε με ευχές να ελπίζεις
οι θεοί πως θα λυγίσουν

Ακούστε τα μαντάτα, ακούστε χωριανοί!!! Αρπάξαν το γαϊδούρι του Μήτρου απ’ το παχνί. Ακούστε και ένα νέο κι αγάντα στην καρδιά. Τα κόμματ’ αποκτήσαν και πρόγραμμα κι αυτά.
Να το τελαλήσουμε το νέο. Αν και προετοιμαζόντουσαν από το Γενάρη για εκλογές, τα κόμματα του αστικού τόξου μόλις πριν από μια βδομάδα άρχισαν να «παρουσιάζουν» το πρόγραμμά τους. Να φανταστείτε πήγαμε σε εκλογές στις 21 Μάη χωρίς να έχουν πρόγραμμα. Με όλα τα σκανδαλολογικά από κρεβατοκάμαρα μέχρι λεκτικά σαρδάμ ασχολήθηκαν, αλλά για το τι θα κάνουν βρε παιδιά την επαύριον ημέρα δεν είπανε κουβέντα. Εκλογές «πάμε κι όπου βγει» ήταν αυτές. Τα μετρήσαν τα μαντάτα οι δημοσκόποι και φαίνεται πως το ότι κουβέντα δεν είπαν οι αρχηγοί για το αύριό μας, μέτρησε δυσάρεστα. Όρμηξαν λοιπόν να πείσουν τους χωριανούς πως τάχα μου θα κάνουν αυτό, θα κάνουν εκείνο, θα κάνουν το άλλο. Για το διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ήδη δήλωσε «κομμένες οι παροχές», κουβέντα. Κομμένες υποχρεωτικά για τα κράτη-μέλη, μάλιστα, από την αρχή του Ιούλη, δηλαδή μόλις 5 μέρες μετά τις εκλογές.

Naomi Klein: Τεχνητή νοημοσύνη, η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία

 

Μέσα στις πολλές συζητήσεις σχετικά με την ταχεία ανάπτυξη της λεγόμενης τεχνητής νοημοσύνης, υπάρχει μια σχετικά ασαφής αψιμαχία που επικεντρώνεται στην επιλογή της λέξης «παραισθήσεις»…

Οικειοποιούμενοι μια λέξη που χρησιμοποιείται συνήθως στην ψυχολογία και τις διάφορες μορφές μυστικισμού, οι ενισχυτές της τεχνητής νοημοσύνης (AI), ενώ αναγνωρίζουν το σφάλμα των μηχανών τους, τροφοδοτούν ταυτόχρονα την πιο αγαπημένη μυθολογία του κλάδου: ότι χτίζοντας αυτά τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα και εκπαιδεύοντάς τα σε οτιδήποτε Εμείς οι άνθρωποι έχουμε γράψει, πει και αναπαραστήσει οπτικά, θα μπορούν να «γεννήσουν» μια ισχυρή νοημοσύνη που θα πυροδοτήσει ένα εξελικτικό άλμα για το είδος μας…

Οι άστεγοι εκπαιδευτικοί δεν χωράνε στις «επαναστατικές» αλλαγές της Κεραμέως

 

Χρήστος Κάτσικας

Στο νησί της Μυκόνου 25 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων αναγκάζονται να βγουν από τα σπίτια τους, καθώς οι ιδιοκτήτες τους σκοπεύουν να τα διαθέσουν ως airbnb για την καλοκαιρινή σεζόν.

Ο Πολιτισμός στα χρόνια των αρίστων: αστικό ξεχαρβάλωμα

Η «Επιστροφή» που έγινε «δανεισμός» 

Από την πρώτη στιγμή που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ανέλαβε δράση, φάνηκε ότι η αρμάδα των «αρίστων» υπολείπεται επικίνδυνα σε σοβαρότητα διοίκησης και σχεδιασμό, και μόνο οι γραβάτες, οι στέκες, και ο διαρκής λιβανωτός από τα ΜΜΕ επιχειρούν να σώσουν μια εικόνα και να πείσουν την κοινή γνώμη για το αντίθετο.

Είναι άραγε “αντισυστημική” η ακροδεξιά;

Μπορεί η ηγεσία της Χρυσής Αυγής να καταδικάστηκε για σύσταση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, τα απομεινάρια της όμως, καθώς και κάθε είδους νεοφυείς ακροδεξιές ομαδοποιήσεις, συνεχίζουν να δηλητηριάζουν το λαό και τη νεολαία. Το παλιό απατηλό αφήγημα περί «αντισυστημικής ψήφου» και «εναντίωσης στο σύστημα», η προπαγάνδα του «όλοι ίδιοι είναι» που πατάει πάνω στη διάχυτη αγανάκτηση απέναντι στις αντιλαϊκές πολιτικές της ΝΔ, τόσο κατά την περίοδο του κορονοϊού όσο και πιο πρόσφατα, επανέρχεται, ιδιαίτερα ενόψει των εκλογών της 21ης Μάη.

Δανιμαρκία, ιστορίες ευρωβουλευτών και αρεοπαγιτών

Δύσκολες εποχές για ευρωβουλευτές
Χρυσή Αυγή, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ.
Στις 27 Απριλίου του 2023 συμπληρώνονται δύο «γεμάτα» χρόνια επιτυχιών των ευρωβουλευτών μας, οι οποίοι βρέθηκαν στα φώτα της (αρνητικής) δημοσιότητας με μπροστάρη τον ευρωβουλευτή της Χ.Α., Γ. Λαγό. Θυμίζουμε, ήταν 27 Απριλίου 2021 όταν το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ψήφιζε την άρση της ασυλίας του, που θα επέτρεπε στη συνέχεια τη σύλληψή του, καθώς και τη φυλάκισή του.

Ροδακινιά

Πάψε με ευχές να ελπίζεις

οι θεοί πως θα λυγίσουν

Τίποτα δεν είναι καινό, δηλαδή καινούργιο, και δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει ξαναειπωθεί. Δε θα πρωτοτυπήσουμε σήμερα, μιλώντας για Δικαιοσύνη και δικαστές. Σελίδες ολόκληρες στα λεξικά και στα βιβλία αποφθεγμάτων, στις λογοτεχνικές σελίδες των ταπεινών και καταφρονεμένων, για αυτά. Θα πάρουμε αγκαζέ τον Σωκράτη, όχι αυτόν που θανατώθηκε κατηγορούμενος ότι εισήγαγε «καινά δαιμόνια, τούς τε νέους διαφθείρων», δηλαδή νέους θεούς και δήλωνε πως είναι «καλύτερα να αδικιέσαι παρά να αδικείς», δίνοντας πάσα στο Χριστό να γυρίσει και το άλλο μάγουλο.

Γεφύρια και φρυκτωρίες

Απεχθέστεροι των τσιφλικάδων οι επιστάτες. Απεχθέστερες των αφεντικών, των «επενδυτών», των δυναστών, οι πληρωμένες δημοσιογραφικές ύαινες. Δε σταματούν την υπαγορευμένη δουλειά τους, ούτε μπροστά στο Θάνατο. Τα δύο δυστυχήματα στα Τέμπη με τα πούλμαν, που έγιναν παλιότερα, έγιναν «και δόθηκε η ευκαιρία να φτιαχτεί ένας δρόμος που είναι σύγχρονος, ελπίζω τώρα με αυτό το ατύχημα να φτιάξουμε και ένα σιδηρόδρομο που να λειτουργεί καλά».

Μέσα στη νεολαία, για τη νεολαία – Να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στο ψωμί και στο όνειρο

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι τελευταίοι μήνες του χρόνου ανήκουν στη νεολαία. Είτε με το Νοέμβρη του Πολυτεχνείου, είτε με το Δεκέμβρη του Α. Γρηγορόπουλου, μας δίνεται η δυνατότητα να αναστοχαστούμε. Πάνω στις δυνατότητες, τα οράματα, τις επιδιώξεις, τους στόχους ακόμα και τα λάθη της νέας γενιάς.

Κι Αύριο Ψέματα Ξανά Θα Σου Πουν

Πάψε με ευχές να ελπίζεις

οι θεοί πως θα λυγίσουν

Πολύ μαυρίσαν οι καιροί. Μαζί και οι ψυχές. Μετά τη δολοφονική απόπειρα, μετά δόλου, ενάντια στον 16χρονο Ρομά Κώστα Φραγκούλη, εξεγείρεσαι. Η ανθρώπινη ζωή δεν αξίζει ούτε 20 ευρώ; Μήπως αξίζει 600 ευρώ που έδωσε ο Κούλης, λίγο μετά τη δολοφονική επίθεση στον 16χρονο στη Θεσσαλονίκη, για «επιβράβευση» στους πραιτωριανούς;

Χρόνος και καπιταλισμός

Οι διακοπές που ακολουθούν για ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας κρύβουν στις αποσκευές και μία σειρά θεωρίες για τον ελεύθερο χρόνο, δηλαδή για το χρόνο που ξοδεύουμε τυπικά έξω απ’ τους μηχανισμούς του αστικού καπιταλιστικού συστήματος. Είναι όμως έτσι ή κάτω από τα επιφαινόμενα και τα κατά συνθήκη ψεύδη κρύβονται μια σειρά αόρατοι θεσμοί που αναπαράγουν το σύστημα; Ο ελεύθερος χρόνος (διακοπές, σύνταξη, απόγευμα, Σαββατοκύριακο) αποκτά την πραγματική του υπόσταση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως αποτέλεσμα των αγώνων των εργαζομένων και τη νομοθεσία της Σοβιετικής Ένωσης.

Ο Όνειρος και τα αδέλφια του, Απάτη και Νέμεσις

Στο Μαξίμου ζουν τον μύθο τους σε λούπα και οι έξω τον εφιάλτη τους… Δεύτερη η Ελλάδα σε επίπεδο φτώχειας μετά τη Βουλγαρία

Στην  ελληνική μυθολογία  Όνειρος ονομαζόταν η θεότητα που αποτελούσε προσωποποίηση των ονείρων. Στην Οδύσσεια, ο Όμηρος περιγράφει τον Όνειρο ως δαίμονα του Άδη, ενώ αναφέρεται στα απατηλά όνειρα.

Θρησκεία και πολιτική

Η χρονική σύμπτωση της Πρωτομαγιάς με τη γιορτή του Πάσχα, εκτός από τα «άνεργα» και απεργιακά τριήμερα μας έβαλε και σ’ άλλες, όχι πολύ ευχάριστες, σκέψεις. Διότι, οι συγκεντρώσεις της εργατικής γιορτής είχαν κάτω του αναγκαίου κόσμο, ενώ οι επιτάφιοι και οι γιορτές της χριστιανοσύνης πολλαπλάσιους. Θα μπορούσε κάποιος να εξηγήσει το φαινόμενο με τις ρίζες του Πάσχα, χιλιάδων ετών, με τη μέθοδο της πολλαπλής μίμησης, με την υπερδιογκωμένη προβολή τους από τα ΜΜΕ. Αφήνουμε στον ιστορικό συγκρητισμό τις αντιγραφές της εκκλησιαστικής τελετουργίας από την αρχαία τραγωδία.

Κάρβουνο στην ατμομηχανή!

Πόσο αξίζει λοιπόν; Δίκαια αναρωτιούνται οι αγωνιστές της αριστεράς κι ευρύτερα του επαναστατικού κινήματος. Πόσο αξίζει να αγωνίζονται σ’ ένα εχθρικό και βαλτώδες τοπίο έχοντας απέναντι όλα τα κακά τέρατα του κόσμου, με την απάθεια να κανοναρχεί τις μάζες, το λαϊκό παράγοντα παραλυμένο και αλυσοδεμένο, το φασισμό να σηκώνει κεφάλι και το ρατσισμό να σφυρηλατεί νέα δεσμά; Πόσο αξίζει λοιπόν να λέει κανείς το λύκο – λύκο και το πρόβατο – πρόβατο; Πόσο αξίζει να μην βολεύεται σ’ ένα καθεστώς εκμετάλλευσης; Γιατί να μην προσπεράσει το κακό και να συμβιβαστεί με το υπάρχον, να το βουλώνει στις καθημερινές συναναστροφές και να μένει άλαλος μπροστά στον τιποτισμό;

Αίσχος: Ούτε μια συμβολική αναβολή των αγώνων τη μέρα της κηδείας του Άλκη! – Ποιοι και πώς οπλίζουν το χέρι των δολοφόνων!

 

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Σοκάρει, όσο και αν εξηγείται, η στυγερή δολοφονία του 19χρονου Άλκη μετά από επίθεση μιας ομάδας χούλιγκαν – δολοφόνων. Το φαινόμενο της βίας στα γήπεδα, όσο και αν είναι διαχρονικό, όσο και να παίρνει νέες και πιο άγριες μορφές με τα ραντεβού θανάτων οργανωμένων οπαδών και τώρα πια με ενέδρες εναντίον ανυποψίαστων νεολαίων δεν μπορεί παρά να συνδέεται με τη βαθιά κρίση και τον εκφασισμό της σύγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας. Από τον χουλιγκανισμό μέχρι τον σεξισμό και τον ρατσισμό και κάθε μορφής βίας που ευδοκιμεί σε συνθήκες οικονομικής, ανθρωπιστικής κρίσης. Άλλωστε  η βία είναι βασικό χαρακτηριστικό της καπιταλιστικής κοινωνίας και συνδέεται με την ανισότητα και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο που παίρνουν ολοένα και πιο ανησυχητικές διαστάσεις.

«Πρόστυχες πένες», «τσούλες» και «ψοφίμια»… Η επιτροπή ειδικών έχει το ακαταδίωκτο! Δεν έχει όμως το ακαταλόγιστο…

Δεν είναι ο μόνος. Η επιτροπή ειδικών διαθέτει πολλούς, αστέρες της μεταφυσικής, των προλήψεων και του θρησκευτικού σκοταδισμού, τηλεπερσόνες, τραμπούκους, τρομολάγνους, κυνικούς, προσκυνημένους… Σχεδόν όλοι τους λαμπρά παραδείγματα «επιστημονικής πένας» πλήρους υποταγμένης στις ανάγκες μιας εγκληματικής κυβερνητικής πολιτικής.

Είναι σίγουρα ξεχωριστός. Γνωστός τηλετραμπούκος, στα δύο χρόνια της πανδημίας μετράει περισσότερες ώρες στα ΜΜΕ ακόμη και από τους πιο καλοπληρωμένους δημοσιογράφους. Για να μιλάει καθημερινά, ως «εργαζόμενος», ως «ήρωας» της πρώτης γραμμής… «μάχιμος υγειονομικός».

Το αμαρτωλό παρελθόν της σοσιαλδημοκρατίας

Ήταν κάποτε στη χώρα ένα ισχυρότατο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ. Ο ιδρυτής του, Α. Παπανδρέου, αρνήθηκε την προίκα του Κέντρου (που είχαν οι Μαύρος–Ζίγδης) και λαφυραγώγησε τους ΕΔΑΐτες, τους ΕΑΜικους και τον μεταπολιτευτικό ριζοσπαστισμό. Γρήγορα ρίζωσε στο συνδικαλισμό των ΔΕΚΟ (Δημόσιες επιχειρήσεις, όπως ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ), στους αγρότες, τους δημόσιους υπαλλήλους. Το 1981 με το 48% του εκλογικού σώματος και σημαία μια αμφίσημη «αλλαγή» ήρθε στην κυβερνητική εξουσία υποσχόμενος …σοσιαλισμό. Θυμίζουμε, για ιστορικούς λόγους, ότι και ο αγγλόφιλος πατέρας του έλεγε πως «και λαοκρατία θα έχουμε», κοροϊδεύοντας ανοιχτά τον αντιφασίστα λαό μας το 1944. Το ΠΑΣΟΚ αποδείχτηκε ο άλλος πόλος του αστικού κόσμου και δεν πρόδωσε κανέναν γιατί δεν υπήρχε κανένας λόγος να προδώσει. Έκανε μια σειρά αστικούς εκσυγχρονισμούς, που περίμεναν χρόνια, όπως η μισή αναγνώριση της εθνικής αντίστασης, τους συνεταιρισμούς που βούλιαξαν στα χρέη, το ΕΣΥ, αναγνώρισε δικαιώματα στη γυναίκα και αφομοίωσε σα γερό αμορτισέρ όλους τους κοινωνικούς κραδασμούς.

Ο «θεός» οικονομάει και ο διάολος τα χαλάει

Δημήτρης Μαυρίδης

«Θεός» για τους άλλους σε μια καπιταλιστική κοινωνία είναι αυτός που κονομάει τα περισσότερα. Όχι περισσότερα από κάποιους άλλους, αλλά τα περισσότερα απ’ όλους τους άλλους. Είναι το πρότυπο όλων όσοι πασχίζουν να τα κονομήσουν κι αυτοί κάποια στιγμή. Κι αυτό είναι κάτι που δε συμβαίνει μόνο στην εποχή μας, αλλά συνέβαινε από πάντα.