Σε κονιορτοποίηση οδηγήθηκαν οι αρχικοί υπολογισμοί Αθήνας και Λευκωσίας ότι η καταδίκη της ρωσικής εισβολής και προσάρτησης των Ουκρανικών εδαφών από τη λεγόμενη διεθνή κοινότητα, θα είχε ευνοϊκό αντίκτυπο στην κυπριακή υπόθεση, καθώς οι εξελίξεις θα υπενθύμιζαν και θα συμπαρέσυραν τη Δύση σε ανάλογη στάση ενάντια στην τουρκική εισβολή και τα διχοτομικά σχέδια των δύο κυπριακών κρατών.
Ωστόσο το πρώτο «επίτευγμα» της Λευκωσίας ήταν η αποξένωσή της από τη μέχρι σήμερα εξισορροπητική στάση της Μόσχας έναντι των Αμερικανοβρετανικών σχεδιασμών για τον έλεγχο του «αβύθιστου αεροπλανοφόρου» της Ανατ. Μεσογείου. Είναι χαρακτηριστικές οι αναφορές για πρώτη φορά του Ρώσου ΥΠΕΞ, Λαβρόφ, στην κατεχόμενη Κύπρο με το όνομα που μόνο η Τουρκία αναγνωρίζει αποκαλώντας την «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», προκειμένου να επισημάνει τη ρωσική δυσφορία στη στάση Αθήνας και Λευκωσίας για την ουκρανική κρίση.
