Ίσως θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι εκ προοιμίου. Οι νόμιμες δραστηριότητες των τραπεζών που διαφυλάσσονται από κοινοτικές ντιρεκτίβες, νόμους, προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις, εσωτερικές εγκυκλίους κλπ, αποτελούν το προπέτασμα των παράνομων λειτουργιών τους. Με δύο λόγια, οι τράπεζες αποτελούν μία «βιτρίνα» ή απλά -στην αγοραία διατύπωση- ένα «πλυντήριο ξεπλύματος μαύρου ή παράνομου χρήματος». Ιδίως σε περιπτώσεις οικονομικής δυσπραγίας λόγω οικονομικής και υγειονομικής κρίσης, οι παράνομες δραστηριότητες πολλαπλασιάζονται και η έξαρση του φαινομένου ξεφεύγει από τα «ελεγχόμενα όρια» του συστήματος. Ας μην ξεχνάμε πως ο ανταγωνισμός είναι το κυρίαρχο φαινόμενο μεταξύ των μονοπωλίων και άρα τα «καρφιά», ένθεν κακείθεν, δίνουν και παίρνουν.