Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φλέρτ Μητσοτάκη - Θεοδωράκη Θολό «Μακεδονικό» Ποτάμι... Βαρομετρικό χαμηλό διαρκείας για το ΚΙΝΑΛ

Το μπαράζ των αλυτρωτικών “ερμηνευτικών” δηλώσεων της συμφωνίας των Πρεσπών στο οποίο επιδόθηκε ο Ζάεφ, για εσωτερική κατανάλωση και προκειμένου να αποσπάσει τη συναίνεση του αναγκαίου αριθμού βουλευτών της αντιπολίτευσης στη χώρα του, ενόψει της τελευταίας και πιο κρίσιμης ψηφοφορίας του Γενάρη, αναζωπύρωσε την κρίση (και) στο εσωτερικό της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
   Επιτάχυνε τις εξελίξεις και πύκνωσε τις διεργασίες στο ρευστό πολιτικό σκηνικό. Στα πλαίσια αυτά, σενάρια παρασκηνιακών διαβουλεύσεων μεταξύ του Σ. Θεοδωράκη και του Κ. Μητσοτάκη που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τα οποία ο αρχηγός του Ποταμιού εμφανίζεται “να τα έχει βρει” με τον πρόεδρο της ΝΔ προκειμένου “να αλλάξει στάση” στο Μακεδονικό, προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του στριμωγμένου ΣΥΡΙΖΑ.

   Η ηγεσία Τσίπρα που υποβασταζόμενος παρακαλά Καμμένο και Θεοδωράκη μήπως “διασωθεί” (Β. Κικίλιας), απαίτησε από το Ποτάμι να ξεκαθαρίσει τη θέση του ,στο όνομα δήθεν της “πολιτικής αξιοπιστίας του”.
Από την πλευρά του, ο Σ. Θεοδωράκης, με αμφίσημες δηλώσεις του τύπου “δε θέλουμε οποιαδήποτε λύση, κανείς δεν είπε στο Μαξίμου φέρτε όποια συμφωνία θέλετε και εμείς θα την ψηφίσουμε...περιμένουμε τα τελικά κείμενα και θα τα πούμε στη Βουλή”, είναι φανερό πως προσπαθεί να κερδίσει χρόνο.
  Σταθμίζει όλα τα (δημοσκοπικά) δεδομένα προκειμένου για άλλη μια φορά, ως γνήσιος καιροσκόπος, να στραφεί κατά κει που φυσά ο άνεμος, με επίδικο την εξασφάλιση της πολιτικής του επιβίωσης, επικαλούμενος κατά τα γνωστά “το πατριωτικό καλό”.
Είναι, ωστόσο, γεγονός πως η ΝΔ κλιμακώνει την πίεση προς το Ποτάμι, με αιχμή του δόρατος την καταψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών.
   Στην κοινή εμφάνιση Μητσοτάκη-Θεοδωράκη σε εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του αντιπροέδρου της Δεξιάς, Χατζηδάκη, περίσσεψαν οι εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις. Ο πρόεδρος της ΝΔ, αφού καταδίκασε υποτίθεται  “τα νταραβέρια πίσω από κλειστές πόρτες”, εκθείασε “το μεταρρυθμιστικό στίγμα”, που αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό των δύο κομμάτων.
   Ο Θεοδωράκης, που “δεν είναι καλός στα παζάρια και δεν δέχεται υποδείξεις” πλειοδότησε στη δημαγωγία για ...   “μεταρρυθμίσεις”. Η υψηλή δημοφιλία του στο ακροατήριο της Δεξιάς, πιστοποιήθηκε και από το κάλεσμα των παρευρισκόμενων στους δύο αρχηγούς “να δώσουν τα χέρια”.
   Όσον αφορά το ΚΙΝΑΛ, η Φ. Γεννηματά, με φόντο τον ασίγαστο ανταγωνισμό με τον ΣΥΡΙΖΑ για την ηγεμονία στο χώρο της λεγόμενης κεντροαριστεράς, διεμήνυσε προς τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές πως “δεν πρέπει να αναζητούν σωσίβιο σε δήθεν αριστερούς που συγκυβερνούν με τους ακροδεξιούς και εφαρμόζουν αντιλαϊκά μέτρα”. Κατηγόρησε δε τον ΣΥΡΙΖΑ για “καιροσκοπική προσέγγιση της σοσιαλδημοκρατίας”.
Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στοχοποιεί “ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και καραμανλική δεξιά που σε αγαστή συνεργασία χτυπούν τη δημοκρατική παράταξη και πλήττουν τη δημοκρατία”. Αποφεύγει όμως να βάλει στο κάδρο και τον Κ. Μητσοτάκη, για τον οποίο ψελλίζει απλώς πως “παρακολουθεί το βρώμικο σχέδιο σκανδαλολογίας του ΣΥΡΙΖΑ από απόσταση, πιστεύοντας ότι έτσι θα έχει ένα εκλογικό όφελος”.
Κατά τα λοιπά, τα μονοψήφια δημοσκοπικά αποτελέσματα στα οποία παραμένει καθηλωμένο το Κίνημα Αλλαγής, αποτελούν “ανακύκλωση της μιζέριας” (Σ. Μαλέλλης) και αφορμή για τους αλληλοϋποβλεπόμενους δελφίνους να ξιφουλκούν κατά της Φ. Γεννηματά.
   Έτσι, ο Θεοχαρόπουλος τονίζει πως “κύριο ζήτημα που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το πώς θα γίνουμε η ισχυρή κεντροαριστερά και όχι το πώς θα εκφράσουμε το όλον ΠΑΣΟΚ”.
   Στο ίδιο πνεύμα και η τοποθέτηση του Ν. Ανδρουλάκη “για αλλαγές και γρήγορες κινήσεις... το ΚΙΝΑΛ έχει πέσει από τα διψήφια σε μονοψήφια ποσοστά”.
   Την ίδια στιγμή η αρχηγός του “νέου” φορέα -που έχει καταργήσει και τυπικά το πολιτικό συμβούλιο μετά τις αλήστου μνήμης “συνεδριάσεις” για το Μακεδονικό- πασχίζει να τοποθετήσει σε θέσεις κλειδιά των υπό συγκρότηση ψηφοδελτίων τους “δικούς της ανθρώπους”.
   Απέναντι στις αιτιάσεις Καμίνη, που κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, δήλωσε πως “το ΚΙΝΑΛ το πρώτο πράγμα που δε θα κάνει είναι να έρθει να δίνει ή να αρνείται χρίσματα σε υποψηφίους...αυτές οι εποχές έχουν παρέλθει”, η Φ. Γεννηματά ξεκαθάρισε ότι “τα πάντα έχουν δρομολογηθεί και όλα θα γίνουν την ώρα που πρέπει”.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κλυδωνίζονται οι κυβερνήσεις Τσίπρα-Ζάεφ

Δύσκολος ο ρόλος των λακέδων του ιμπεριαλισμού Εντείνονται οι πιέσεις ΗΠΑ-ΕΕ Ανοιχτά είναι όλα τα σενάρια στη γειτονική πΓΔΜ - αλλά και στη χώρα μας, μετά την παραίτηση Κοτζιά - με το πολιτικό σκηνικό να εμφανίζεται ιδιαίτερα ρευστό και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, να δίνει «μάχη» στη Βουλή για να καταφέρει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ με απειλές, υποσχέσεις, εκβιασμούς, αλλά και με προβλέψεις για ενδεχόμενο νέου πολέμου στα Βαλκάνια, πιέζουν σκληρά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Ανακοίνωση της ΕΡΓΑΣ

Να υπερασπίσουμε την ταξική ανεξαρτησία των συνδικάτων από το κράτος και την εργοδοσία
Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες πρωτοφανών γεγονότων, εξαιρετικά ανησυχητικών για το συνδικαλιστικό κίνημα. Ο ΣΔΟΕ, μετά από εισαγγελική εντολή, εισέβαλε προκλητικά στα γραφεία της ΕΛΜΕ Πειραιά προχωρώντας σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του σωματείου. Μπροστά σ’ ένα τέτοιο περιστατικό θα περίμενε κανείς μια δριμεία καταγγελία αυτής της αντιδημοκρατικής ενέργειας από την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος. Όχι όμως μόνο αυτό δεν έγινε, αλλά στον αντίποδα η ηγεσία της ΓΣΕΕ συναντήθηκε με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ζήτησε την επέμβαση της αστυνομίας για να “διασφαλιστούν” λειτουργίες σε συνέδρια και εκλογές στα Εργατικά Κέντρα! Η έκκληση αυτή, μάλιστα, αμέσως “έπιασε τόπο”, καθώς καταγγέλθηκε παρουσία αστυνομίας στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Πριν μέρες, το ίδιο έγινε και στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης μετά από προσφυγή της προέδρου του Εργατικού …

Κατευθύνσεις και στόχοι της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Το τραγούδι της Αγγλίδας Vera Lynn υποσχόταν στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα ηλιόλουστο μέλλον στους στρατιώτες που έδιναν τις ζωές τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η νέα έκθεση ΟΟΣΑ υπόσχεται, όπως λέει και ο τίτλος της, «ένα λαμπρό μέλλον για την ελληνική εκπαίδευση» ή αλλιώς επιστροφή στην «κανονικότητα». Όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στη σχολική τάξη, εύλογα, ρωτάνε; Σε ποια «κανονικότητα»; H επιστροφή στην «κανονικότητα» Να αποδεχτούμε λοιπόν ότι είναι πια «κανονικότητα» η δραματική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, η αποψίλωση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού (35.0000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία 8 χρόνια), οι μηδενικοί διορισμοί, η αύξηση της αναλογίας μόνιμης και ελαστικής εργασίας (περίπου 15% οι πάσης φύσεως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), η τρομερή αύξηση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε 2-5 σχολεία (περίπου το 25% του συνόλου), η εξαφάνιση των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, η απίστευτη εντατικοποίηση χρόνο…