Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το παν είναι η κίνηση;

Μία από τις θεωρίες που απέκτησαν πολλούς οπαδούς και μεγάλη δημοφιλία είναι αυτή που αποθεώνει την κίνηση και το «κίνημα». Ο κινηματισμός όπως πολιτογραφήθηκε. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές του ποικιλώνυμου και παρδαλού κινηματισμού δεν έχει σημασία ο τελικός στόχος, ο σκοπός, η «σημαία», αλλά να βρίσκονται οι άνθρωποι σε κίνηση. Κάτι ανάλογο ειπώθηκε από τον Αυστριακό ρεφορμιστή Ε.Μπέρνσταϊν και υποχρέωσε τον Β.Ι.Λένιν να ασκήσει σφοδρή κριτική. Αλλά η απουσία μιας μαζικής, λαϊκής και νευρώδους αριστεράς επιτρέπει να νεκραναστηθεί ο Μπέρνσταϊν και να κυκλοφορούν ως μοδάτες οι θεωρίες του κινηματισμού. Όταν ο Ν.Πλουμπίδης εκπέμπει με τον ασύρματο του και το ΚΚΕ βρίσκεται σε βαθειά παρανομία, «δεν κουνιέται φύλλο» στη γειτονιά.
Αλλά το επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα δεν συνδέει τη ζωή του μόνο με το «θρόισμα των φύλλων και τους αγέρηδες». Το κομμουνιστικό κίνημα δεν υπάρχει μόνον και εφόσον «κινείται κάτι». Αν ήταν έτσι τι θάλεγαν οι εξόριστοι και οι φυλακισμένοι του κινήματός μας; Το κίνημα της εθνικής και ταξικής απελευθέρωσης είναι κάτι πολύ πιο ευρύ και σύνθετο από την οργή των δρόμων και μια απεργία. Αρχίζει από το απλό διάβασμα και τη ζύμωση, τη στρατολόγηση και την αφύπνιση και φτάνει ως την κοινωνική επανάσταση, αφού περάσει από «σαράντα κύματα», που σαφέστατα συμπεριλαμβάνουν και την πορεία, απεργία, συλλαλητήριο. Αλλά το βασικό είναι ο σκοπός, ο στόχος, η ταξική πράξη. Όπως και στις τέχνες όπου το βασικό είναι το θέμα, το περιεχόμενο, η ουσία, έτσι και στην πολιτική οφείλουμε να βλέπουμε τη βαθύτερη ουσία των πραγμάτων και να μη φυλακιζόμαστε στην «κίνηση». Τρανό παράδειγμα είναι το τελευταίο εθνικιστικό συλλαλητήριο και οι συγκρούσεις αστυνομίας και φασιστοειδών στη Βουλή.
Σε ό,τι μας αφορά δεν είμαστε «με κανέναν από τους δύο», διότι στην πραγματική και κανονική κόντρα κράτους κι εθνικιστών και οι δύο έχουν άδικο, πράγμα που συνέβη πολλές ιστορικές φορές. Όμως ο κόσμος του κινηματισμού και του τυφλού αυθορμητισμού θαμπώνεται από την εικόνα. Ο αναρχικός μας μεθάει από τη λάμψη μιας μολότοφ κι ο κινηματισμός του τριγώνου Εξάρχεια-Προπύλαια-Πολυτεχνείο είναι έτοιμος να προσκυνήσει ό,τι κινείται, ό,τι περπατάει, ό,τι συγκρούεται με το κράτος! Ακριβώς όπως τα σύνορα του «εγωιστή» φιλελεύθερου μπλέκονται με αυτά του ατομιστή αναρχικού. Και οι δύο θέλουν το άτομο να προηγείται του συνόλου και το «εγώ» να υπερτερεί του «εμείς». Στην περίπτωσή μας, έχει μικρή σημασία για τους κινηματιστές μας ο στόχος του συλλαλητηρίου και οι σκοποί των εθνικιστών. Σημασία έχει ο όγκος, οι κινούμενες μάζες, η σύγκρουση, η απήχηση και όλα τα συμπαρομαρτούντα. Εύκολα μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως έχουμε αντιστροφή της πραγματικότητας, έχουμε μια πυραμίδα με τη βάση της στον αέρα, ανάποδα και περίεργα συμπεράσματα τα οποία δεν αντέχουν στην παραμικρή κριτική. Προσπερνάμε το διάτρητο επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και των φερεφώνων του πως 20-30 εθνικιστές-φασίστες είχαν σχέδιο να καταλύσουν τη δημοκρατία (μας) εισβάλλοντας στη Βουλή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να σύρει τον θολό αντιφασισμό ως τρόπαιο στο κυβερνητικό άρμα, γι’ αυτό θα πρέπει να προφυλαχτούμε. Αλλά ο κινηματισμός και η λογική «ας γίνει κάτι επιτέλους» πρέπει να ηττηθεί μόνιμα και οριστικά, σε βάθος και πλάτος. Το κίνημα δεν είναι δρομέας. Το κίνημα έχει αγωνιστές.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κλυδωνίζονται οι κυβερνήσεις Τσίπρα-Ζάεφ

Δύσκολος ο ρόλος των λακέδων του ιμπεριαλισμού Εντείνονται οι πιέσεις ΗΠΑ-ΕΕ Ανοιχτά είναι όλα τα σενάρια στη γειτονική πΓΔΜ - αλλά και στη χώρα μας, μετά την παραίτηση Κοτζιά - με το πολιτικό σκηνικό να εμφανίζεται ιδιαίτερα ρευστό και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, να δίνει «μάχη» στη Βουλή για να καταφέρει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ με απειλές, υποσχέσεις, εκβιασμούς, αλλά και με προβλέψεις για ενδεχόμενο νέου πολέμου στα Βαλκάνια, πιέζουν σκληρά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Κατευθύνσεις και στόχοι της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Το τραγούδι της Αγγλίδας Vera Lynn υποσχόταν στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα ηλιόλουστο μέλλον στους στρατιώτες που έδιναν τις ζωές τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η νέα έκθεση ΟΟΣΑ υπόσχεται, όπως λέει και ο τίτλος της, «ένα λαμπρό μέλλον για την ελληνική εκπαίδευση» ή αλλιώς επιστροφή στην «κανονικότητα». Όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στη σχολική τάξη, εύλογα, ρωτάνε; Σε ποια «κανονικότητα»; H επιστροφή στην «κανονικότητα» Να αποδεχτούμε λοιπόν ότι είναι πια «κανονικότητα» η δραματική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, η αποψίλωση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού (35.0000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία 8 χρόνια), οι μηδενικοί διορισμοί, η αύξηση της αναλογίας μόνιμης και ελαστικής εργασίας (περίπου 15% οι πάσης φύσεως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), η τρομερή αύξηση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε 2-5 σχολεία (περίπου το 25% του συνόλου), η εξαφάνιση των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, η απίστευτη εντατικοποίηση χρόνο…

Τον Αύγουστο δεν τελειώνει η επιτροπεία, δεν καταργούνται τα μνημόνια

Εντείνονται οι αντιλαϊκές διεργασίες. Τα τελεσίγραφα των δανειστών διαδέχονται το ένα το άλλο. Απαιτούν απόλυτη ευθυγράμμιση στις ιμπεριαλιστικές υπαγορεύσεις, κλιμακώνοντας τις πιέσεις και τους εκβιασμούς τους απέναντι στον ελληνικό λαό. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θέτουν τους όρους για την "επόμενη μέρα". Αξιώνουν συνεχή, απαρέγκλιτη τήρηση των συμφωνιών και αυστηρή εφαρμογή όλων των μνημονιακών μέτρων. Υποδεικνύουν επιτακτικά την "αναγκαιότητα" του "εργαλείου ενισχυμένης εποπτείας" και καθορίζουν ασφυκτικά το πλαίσιο της δήθεν μεταμνημονιακής εποχής.