Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Συννεφιασμένες Κυριακές» για τους εργαζόμενους

Η περασμένη Κυριακή 20/01 ήταν η μέρα που εγκαινίασε τις Κυριακές με ανοιχτά μαγαζιά για τη νέα χρονιά. Οι εργοδότες καλούσαν τους υπαλλήλους τους σε εργασία, αυτήν τη φορά στο πλαίσιο των χειμερινών εκπτώσεων, ενώ οι συνδικαλιστικές οργανώσεις του κλάδου καλούσαν σε απεργία, με το σύνθημα «Κάτω τα χέρια από τις Κυριακές».

Κι όλα αυτά λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η οποία έκρινε συνταγματική τη νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για το άνοιγμα των καταστημάτων 32 Κυριακές τον χρόνο. Πρόκειται για μια απόφαση που ανατρέπει την προ διετίας αντίθετη απόφαση της Ολομέλειας του ίδιου δικαστηρίου, που έκρινε αντισυνταγματική τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές.
Έχοντας πλέον τον νόμο με το μέρος τους, καθώς και τις ευλογίες κυβέρνησης και ΣτΕ, οι καταστηματάρχες απαιτούν την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, όχι μόνο στις τουριστικές περιοχές και την περίοδο της έντονης τουριστικής κίνησης, αλλά σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς και σε κάθε γειτονιά της χώρας. Αυτό ήταν οφθαλμοφανές, όσο και προκλητικό, την περασμένη Κυριακή όπου οι πολυκαταστηματάρχες άνοιξαν τα καταστήματά τους παντού και όχι μόνο στις “περιοχές τουριστικής κίνησης”, όπως μετέδιδε η κυβερνητική ειδησεογραφία. Είναι φανερό ότι με την κυβερνητική αρωγή τα πράγματα οδεύουν προς μια ντε φάκτο γενικευμένη καθιέρωση της Κυριακής ως εργάσιμης ημέρας.
Έτσι, η αντιλαϊκή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ στην ουσία μετατρέπει την εργάσιμη εβδομάδα σε 7 ημέρες και 60 ώρες. Θέτει σε λειτουργία ένα εξοντωτικό μέτρο για τους εμποροϋπαλλήλους, που πρέπει να καλύψουν όλο το ωράριο με όλο και πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας – πλήρης εντατικοποίηση- που οδηγεί μαθηματικά και σε εργατικά ατυχήματα. Συγχρόνως, τα μικρότερα εμπορικά καταστήματα οδεύουν μοιραία σε οικονομική και φυσική εξόντωση, καθώς δεν μπορούν να ακολουθήσουν τους ρυθμούς και τον ανταγωνισμό των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων.
Το πιο σημαντικό: η απόφαση του ΣτΕ επικυρώνει τη νομιμότητα της κυριακάτικης εργασίας και ξηλώνει στην πράξη ένα από τα βασικότερα εργασιακά δικαιώματα, την κυριακάτικη αργία, μία από τις πρώτες εργατικές κατακτήσεις που αποτέλεσαν εργατική νομοθεσία στην Ελλάδα στις αρχές του περασμένου αιώνα. Κι όλα αυτά συμβαίνουν στη «μεταμνημονιακή περίοδο» της χώρας, στη φάση της «ανάπτυξης και της κανονικότητας». Μια “κανονικότητα” που θέλει τσακισμένους εργαζόμενους και κερδισμένους μεγαλοεργοδότες.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κλυδωνίζονται οι κυβερνήσεις Τσίπρα-Ζάεφ

Δύσκολος ο ρόλος των λακέδων του ιμπεριαλισμού Εντείνονται οι πιέσεις ΗΠΑ-ΕΕ Ανοιχτά είναι όλα τα σενάρια στη γειτονική πΓΔΜ - αλλά και στη χώρα μας, μετά την παραίτηση Κοτζιά - με το πολιτικό σκηνικό να εμφανίζεται ιδιαίτερα ρευστό και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, να δίνει «μάχη» στη Βουλή για να καταφέρει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ με απειλές, υποσχέσεις, εκβιασμούς, αλλά και με προβλέψεις για ενδεχόμενο νέου πολέμου στα Βαλκάνια, πιέζουν σκληρά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Κατευθύνσεις και στόχοι της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Το τραγούδι της Αγγλίδας Vera Lynn υποσχόταν στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα ηλιόλουστο μέλλον στους στρατιώτες που έδιναν τις ζωές τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η νέα έκθεση ΟΟΣΑ υπόσχεται, όπως λέει και ο τίτλος της, «ένα λαμπρό μέλλον για την ελληνική εκπαίδευση» ή αλλιώς επιστροφή στην «κανονικότητα». Όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στη σχολική τάξη, εύλογα, ρωτάνε; Σε ποια «κανονικότητα»; H επιστροφή στην «κανονικότητα» Να αποδεχτούμε λοιπόν ότι είναι πια «κανονικότητα» η δραματική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, η αποψίλωση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού (35.0000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία 8 χρόνια), οι μηδενικοί διορισμοί, η αύξηση της αναλογίας μόνιμης και ελαστικής εργασίας (περίπου 15% οι πάσης φύσεως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), η τρομερή αύξηση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε 2-5 σχολεία (περίπου το 25% του συνόλου), η εξαφάνιση των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, η απίστευτη εντατικοποίηση χρόνο…

Τον Αύγουστο δεν τελειώνει η επιτροπεία, δεν καταργούνται τα μνημόνια

Εντείνονται οι αντιλαϊκές διεργασίες. Τα τελεσίγραφα των δανειστών διαδέχονται το ένα το άλλο. Απαιτούν απόλυτη ευθυγράμμιση στις ιμπεριαλιστικές υπαγορεύσεις, κλιμακώνοντας τις πιέσεις και τους εκβιασμούς τους απέναντι στον ελληνικό λαό. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θέτουν τους όρους για την "επόμενη μέρα". Αξιώνουν συνεχή, απαρέγκλιτη τήρηση των συμφωνιών και αυστηρή εφαρμογή όλων των μνημονιακών μέτρων. Υποδεικνύουν επιτακτικά την "αναγκαιότητα" του "εργαλείου ενισχυμένης εποπτείας" και καθορίζουν ασφυκτικά το πλαίσιο της δήθεν μεταμνημονιακής εποχής.