Aihwa Ong: Ο νεοφιλελευθερισμός ως εξαίρεση

Η Άιβα Ονγκ, διακεκριμένη Αμερικανίδα ανθρωπολόγος μαλαισιανής καταγωγής, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, εστιάζει το ακαδημαϊκό και ερευνητικό της ενδιαφέρον σε θέματα που αφορούν τη ρευστότητα των ταυτοτήτων και τους μετασχηματισμούς που υφίστανται οι έννοιες της πολιτειότητας και της εθνικής κυριαρχίας στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο κόσμο, αλλά και στη μετανάστευση, στον ρόλο των έμφυλων ταυτοτήτων, στη βιοεπιστήμη και τη βιοηθική, καθώς και στις αλλαγές στις βιοτικές και εργασιακές συνθήκες των πληθυσμών υπό το καθεστώς αυτού που σήμερα συνηθίζουμε να αποκαλούμε νεοφιλελεύθερη διακυβέρνηση. Τα παραδείγματά της ως επί το πλείστον και με ποικίλους τρόπους συνδέονται με τον ασιατικό χώρο, όπου οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών, οι μετακινήσεις πληθυσμών και οι διάφορες εκδοχές μετανάστευσης προσφέρουν πράγματι ένα προνομιακό ερευνητικό πεδίο.

Τουρκική εισβολή στο βόρειο Ιράκ εναντίον μαχητών του PKK

Ειδικές δυνάμεις, μαχητικά αεροσκάφη και πυροβολικό επιστρατεύει η Άγκυρα για χερσαία επιχείρηση στο βόρειο Ιράκ εναντίον Κούρδων μαχητών του PKK, σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας. Το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας δικαιολόγησε την επιχείρηση αυτή επικαλούμενο την πρόσφατη αναζωπύρωση των επιθέσεων ανταρτών εναντίον «αστυνομικών τμημάτων μας και βάσεων» του τουρκικού στρατού κοντά στα σύνορα με το Ιράκ.
«Η επιχείρηση ‘Νύχια της Τίγρης’ άρχισε. Οι ηρωικοί καταδρομείς μας βρίσκονται στη Χαφτάνιν», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας μέσω Twitter, χωρίς να διευκρινίσει πόσα είναι τα στελέχη των τουρκικών Ειδικών Δυνάμεων που συμμετέχουν σε αυτή την επιχείρηση.

Η κρίση άρχισε πολύ πριν εμφανισθεί… ο covid-19

του Γιάννη Aγγέλη

Την Δευτέρα 15 Ιουνίου, ο Μητσοτάκης και οι συν αυτώ, άνοιξαν ξανά τις πόρτες για τον Τουρισμό. Άνοιξαν ξενοδοχεία, άνοιξαν μαγαζιά και εστιατόρια, λίγο πολύ άνοιξαν πάλι την πόρτα στην… κανονική ζωή. Τόσο κανονική που πολλοί από μας ετοιμάζονται ήδη για τις καλοκαιρινές τους άδειες.
Η πραγματική ζωή βέβαια αλλιώς τα λογαριάζει. Μια προσεκτική ματιά στα διεθνή ΜΜΕ εύκολα εντοπίζει ρεπορτάζ που σημειώνουν νέα ρεκόρ στον εντοπισμό περιστατικών με covid-19, νέες εντολές για «τοπική καραντίνα». Κάτι σαν την περίπτωση της Ξάνθης στα καθ’ ημάς, αλλά σε… επικίνδυνο βαθμό.
Η διαφορά μεταξύ των περιστατικών που αναφέρουν τα διεθνή ΜΜΕ και των περιπτώσεων τύπου Ξάνθης, είναι ότι σ’ εκείνα πρόκειται για πολυπληθείς πολιτείες με αυξημένη κίνηση ανθρώπων ενώ στην Ξάνθη πρόκειται για μία περιφερειακή και όχι ιδιαίτερα τουριστική πόλη.

Τυμπανοκρουσίες της ΝΔ για μείωση εισφορών, αλλά η ανεργία σε ελεύθερη άνοδο

Με τους συνήθεις διθυράμβους τόσο ο πλήρως αναξιόπιστος υπουργός Εργασίας (τρόπος του λέγειν) Βρούτσης, όσο και τα προσκείμενα στην κυβέρνηση ΜΜΕ, ανακοίνωσαν τη μείωση των εισφορών για μισθωτή εργασία από τη Δευτέρα 1η Ιουνίου.
Η μείωση ωστόσο αυτή δεν θα αφορά το σύνολο των μισθωτών, παρά μόνο όσους απασχολούνται με πλήρη απασχόληση. Το οποίον σημαίνει πως αφορά μόνο όσους εργάζονται με όποιον τρόπο, πενθήμερο ή εξαήμερο και για 40 τουλάχιστον ώρες την βδομάδα.
Για τη μη μετρήσιμη μερική απασχόληση και εκ περιτροπής εργασία, στην οποία κολυμπούν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, δεν προβλέφθηκε φυσικά κάτι.

ΤΑ ΝΙΑΤΑ «ΜΑΣ» ΚΑΡΦΙ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥΣ

Φτιαγμένα από καλή μαγιά είναι τα «δικά μας» νιάτα. Οι αγωνιστικές κινήσεις τους πετάχτηκαν σαν γρέζια στα μάτια των απολογητών του συστήματος.
Αυτά τα νιάτα, διεκδικούν να κατοχυρωθεί το εξάμηνο χωρίς εξετάσεις!
Αυτά τα νιάτα τον περασμένο Νοέμβρη στην ΑΣΟΕΕ στάθηκαν όρθια μπρος τα ΜΑΤ όταν άλλοι γονάτισαν και σήκωσαν τα χέρια.
Αυτά τα νιάτα δεν αναγνωρίζουν, δε συμμετέχουν στους θεσμούς διοίκησης του αστικού Πανεπιστημίου.
«Δεν έχουν ιερό και όσιο. Εάν αμφισβητείς τις εξετάσεις, αμφισβητείς τη γνώση», σχολιάζουν κι ειρωνεύονται αρκετοί. Περίπου, έτσι είναι. Ευθέως αμφισβητούν τη γνώση του συστήματος. Η αμφισβήτηση της γνώση «τους», είναι η αρχή κάθε γνώσης.

Αστυνομική επιχείρηση εκδίωξης των προσφύγων από την Πλατεία Βικτωρίας

Η αστυνομία προσπάθησε σήμερα το βράδυ να απομακρύνει από την πλατεία Βικτωρίας τους πρόσφυγες που έφθασαν εκεί από τη Μόρια της Λέσβου, αφού τους χορηγήθηκε άσυλο. Όπως είναι γνωστό μετά τη χορήγηση ασύλου οι πρόσφυγες εκδιώχθηκαν από το στρατόπεδο.
Είκοσι πρόσφυγες έχουν ήδη μεταφερθεί στη δομή του Ελαιώνα, όπου όμως δεν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις.  Άλλοι 300 πρόσφυγες μεταφέρθηκαν στη Μαλακάσα και ζουν σε σκηνές.
Η παντελής έλλειψη προετοιμασίας για την ομαλή ένταξη των ανθρώπων αυτών, τα άπειρα γραφειοκρατικά προβλήματα και η μη πρόσβαση σε προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας, οδηγεί τους πρόσφυγες στην αστεγία. Τέλος, σύμφωνα με πληροφορίες, περίπου 300 άτομα έχουν μεταφερθεί και ζουν σε σκηνές στο καμπ της Μαλακάσας.

Πρόεδρος-μεγαλοπλασιέ

Δεν είμαστε, βέβαια, γιατροί για να μπορούμε να έχουμε άποψη για το αν το ένα ή το άλλο φάρμακο που χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση της CoviD-19 είναι αποτελεσματικό. Παρακολουθούμε όσα δημοσιεύονται, έχοντας πάντοτε κατά νου δύο δεδομένα. Πρώτον, ότι όλες οι θεραπείες έχουν πειραματικό χαρακτήρα, γιατί πρόκειται για μια νέα νόσο, που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς και σε βάθος χρόνου. Δεύτερον, ότι στις χρησιμοποιούμενες θεραπείες εμπλέκονται τα μονοπώλια του φαρμάκου, τα οποία ελέγχουν ασφυκτικά την έρευνα και την κλινική πράξη και έχουν εδώ και πολλά χρόνια τυλίξει στα πλοκάμια τους την ιατρική κοινότητα. Οταν ακούμε έναν επιστήμονα να βγαίνει στις τηλεοράσεις και να μιλάει υπέρ ενός φαρμάκου ή κατά ενός άλλου, το πρώτο που σκεφτόμαστε είναι ότι αυτός μπορεί να λειτουργεί περισσότερο ως ντίλερ και λιγότερο ως γιατρός. 

Η παλιά αξέχαστη δεξιά

Ου πολλού δέω χάριν έχειν τω κ. Πέτσα, γιατί μας έκανε να νιώσουμε ξανά σαν έφηβοι της δεκαετίας 1950, που βιώνουν την παλιά, ανόθευτη και αφτιασίδωτη δεξιά. Τη δεξιά που έχει επικρατήσει στην εμφύλια αναμέτρηση και με τον αέρα του νικητή θεωρεί εθνικό ό,τι είναι δεξιό και καλό για τα «δικά μας παιδιά» (όχι με την έννοια που πήρε αργότερα ο όρος σαν προϋπόθεση για το βόλεμα, αλλά με την έννοια των «παιδιών» που δεν έχουν διάθεση για παιχνίδια, γιατί τους απασχολεί η εξαργύρωση με κάθε τρόπο των υπηρεσιών που προσέφεραν, παντός είδους υπηρεσιών, για την πολυπόθητη νίκη).

Σκίτσο του Χ. Πικριδά

Στη λογική των μυστικών κονδυλίων
Ο κ. Πέτσας μας εξήγησε με λίγα λόγια και αρκετά έργα πως η κυβέρνηση της ΝΔ έχει το δικαίωμα να μοιράζει όπου θέλει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σε μέσα ενημέρωσης, χωρίς να νιώθει την υποχρέωση να δώσει λογαριασμό τι έδωσε στον καθένα. Είναι λεφτά που δίνονται για το καλό της πατρίδας, που τυχαίνει να ταυτίζεται με το καλό της παράταξης που κυβερνά. Αυτή η ταύτιση βρίσκεται στον πυρήνα της λογικής των μυστικών κονδυλίων.

Τουρισμός άνευ όρων, τουρισμός πάση θυσία – Η περίπτωση των ξεναγών

Λίγες εβδομάδες μετά την καραντίνα, τα 

αυστηρά μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας 

των πολιτών, τα πρόστιμα και την 

τρομοκρατία σε δρόμους και ΜΜΕ λόγω της 

πανδημίας, έρχεται η ώρα της άρσης κάθε 

μέτρου και κάθε πρωτοκόλλου. Η κυβέρνηση 

σπεύδει να αναιρέσει ένα ένα τα μέτρα που 

είχε πάρει με σκοπό να επανέλθει η χώρα 

στην πολυπόθητη «κανονικότητα». Και «κανονικότητα» στην περίπτωση της Ελλάδας 

σημαίνει, κυρίως για την κυβέρνηση, επαναλειτουργία του τουριστικού κλάδου, ώστε η 

χώρα να προλάβει εν μέσω καλοκαιρινής σεζόν να κερδίσει το στοίχημα των πολλών 

εκατομμυρίων.

Η περιπετειώδης απόδραση των εξόριστων κομμουνιστών του Αη Στράτη στις 17 Ιούνη του 1943

Απ’ όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, απ’ όταν ο Αη Στράτης άρχισε να χρησιμοποιείται ως τόπος εξορίας των κομμουνιστών (κατά πάσα πιθανότητα στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ΄20), μέχρι τον Ιούνη του 1943, έγιναν δυο επιτυχημένες αποδράσεις. Η πρώτη τον Σεπτέμβρη του 1936, στην οποία συμμετείχαν οι Τάκης Φίτσιος, Απόστολος Γκρόζος και Μάρκος Βαφειάδης και για την οποία λέγεται πως συνέβαλε και ο Θανάσης Κλάρας (αργότερα Άρης Βελουχιώτης). Η δεύτερη στις 14 Ιούλη του 1940 και συμμετείχαν οι Μ. Ζαχαράτος, Γ. Γουλημάρης, Σπ. Καλοδίκης, Θαν. Στράντζαλης, Ιάκ. Γαβριηλίδης, Θεόφ. Παλιούρας, Κ. Γαμβέτας και Παν. Σιαντής.

Η πανδημία του «Κορονοϊού» φανερώνει έναν κόσμο βαριά άρρωστο και αλλεργικό στη συνεργασία και την αλληλεγγύη

Κάπου ανάμεσα στα τέλη του προηγούμενου αιώνα και στις αρχές αυτού που τώρα διανύουμε, έκανε δυναμικά την εμφάνισή της η θεωρία της «παγκοσμιοποίησης». Σύμφωνα με αυτήν την θεώρηση, πηγή της οποίας ήταν τότε κυρίως οι ΗΠΑ, λόγω της ανάπτυξης της τεχνολογίας και της οικονομίας, ζούμε πλέον σε ένα «πλανητικό χωριό», τα σύνορα έχουν αρχίσει να μην έχουν το νόημα που είχαν, όλοι εξαρτώμεθα ο ένας από τον άλλο σε όλα τα επίπεδα. Μια κοινή μοίρα μας ενώνει και μας οδηγεί σε ένα καλύτερο αύριο συνεργασίας και αλληλεγγύης, φτάνει να εναρμονιστούμε με τα κελεύσματα των δυτικών κατά κύριο λόγο τότε, ιμπεριαλιστών.

«Ειδικά Τμήματα»: τερατογενέσεις στη Δικαιοσύνη

Οσοι πιστεύουν ότι «τα πάντα είναι οικονομία», ίσως τώρα θα πρέπει να το ξανασκεφτούν, για να αποφύγουν τον εθισμό στη σφοδρή και κατ’ εξακολούθηση παραβίαση του Συντάγματος, διότι, δυστυχώς στις μέρες μας, δεν υπάρχουν άνδρες όπως ο Αριστόβουλος Μάνεσης να καταγγείλουν το επερχόμενο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα «Ειδικά Δικαστήρια». Αυτά τα Δικαστήρια ή «Τμήματα» θυμίζουν άλλες εποχές. Ενα από αυτά ήταν το «Ειδικό Τμήμα» στο Κακουργιοδικείο Σηκουάνα στο κατεχόμενο από τους Γερμανούς Παρίσι (Αύγ. 1941).

Ο μαύρος διαδηλωτής που διέσωσε τον τραυματία λευκό ακροδεξιό μετά από σύγκρουση

Οι δυο κόσμοι που συγκρούονται.
Γιατί με φωτιά και με τσεκούρι πάντα ο κόσμος προχωρεί αλλά, διάολε, κάποιοι έρχονται από το μέλλον, την ανθρωπότητα.
Σταθμός Waterloo, Λονδίνο
Επεισόδια μεταξύ ακροδεξιών/φασιστών και αντιφασιστών/αντιρατσιστών διαδηλωτών.
Ο μαύρος διαδηλωτής, κουβαλά στους ώμους του τον τραυματία λευκό ακροδεξιό για να τον σώσει από το πλήθος και αναζητά τρέχοντας ιατρική βοήθεια.

Xenia Pirounia (από το fb)

Η φωτογραφία του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς όπου διακρίνεται ο Χάτσινσον να ξεπροβάλλει από το πλήθος, κοντά στη γέφυρα Waterloo, ενώ μεταφέρει έναν τραυματισμένο άνδρα, έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πρωταγωνίστησε στα δελτία ειδήσεων.

Ο ιστορικός Νίκος Παπαδάτος στο Sputnik: Άνευ ιστορικής θεμελίωσης η εξίσωση Ναζί-Σοβιετικών

Οι ιστορικές αλήθειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η σύγχρονη προσπάθεια επανεγγραφής πτυχών του και το εγχείρημα του περιοδικού ΚΡΙΣΗ για τα 75 χρόνια από τη λήξη του Πολέμου τέθηκαν επί τάπητος στη συζήτησή μας με τον ιστορικό Νίκο Παπαδάτο που συνυπογράφει το σχετικό τεύχος και ψάχνει απαντήσεις στα μονοπάτια της ιστορίας.

Μαζί με πέντε συναδέλφους του, ελληνικής και ρωσικής καταγωγής, ο ιστορικός Νίκος Παπαδάτος επιχειρεί να εμπλουτίσει τον δημόσιο διάλογο για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στο ειδικό τεύχος του περιοδικού ΚΡΙΣΗ, με πηγές που προέρχονται από την πρώην ΕΣΣΔ.
Ο διδάκτωρ ιστορίας του Πανεπιστημίου της Γενεύης και επισκέπτης καθηγητής στο κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, αναγνωρίζει ότι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος αποτελεί ένα σημείο καμπής στην ιστορία του 20ού αιώνα και ότι για αυτόν έχει συνταχθεί ένα τεράστιο συγγραφικό έργο από ιστορικούς, στρατιωτικούς και πολιτικούς.

Τουρκία-Ελλάδα-Κύπρος: Πολεμικά παιχνίδια με τις ΑΟΖ

Η συμφωνία Ελλάδας-Ιταλίας για την οριοθέτηση Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) προκάλεσε θριαμβευτικά σχόλια στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και υποστηρίχθηκε θερμά όχι μόνο από το χώρο της κυβέρνησης αλλά και από αυτόν της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στην Όλγα Τρέμη υποστήριξε τη συμφωνία και συντάχθηκε με το κυβερνητικό επιχείρημα περί «αντιμετώπισης της τουρκικής προκλητικότητας». Δεν θα περιμέναμε βέβαια να κάνει αλλιώς με δεδομένη τη σύμπλευση ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στα λεγόμενα «εθνικά θέματα» τα τελευταία χρόνια. Είναι η ίδια σύμπλευση που είχαμε δει όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ανήγαγε την προσκόλληση στις ΗΠΑ σε βασικό άξονα της εξωτερικής της πολιτικής που υποτίθεται ότι θα εξασφάλιζε τα ελληνικά συμφέροντα απέναντι σε αυτά της Τουρκίας.

Σημείο καμπής για την Αμερική και τον κόσμο — του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Το πρωτοφανές, τουλάχιστον για τα μεταπολεμικά χρόνια, κύμα διαδηλώσεων κατά των φυλετικών διακρίσεων, της αστυνομικής βίας και των κοινωνικών ανισοτήτων που κατέκλυσε την Αμερική ύστερα από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ εξελίσσεται σε διεθνές φαινόμενο ιστορικών διαστάσεων. Από το Σιάτλ και την Ατλάντα μέχρι το Παρίσι και το Λονδίνο, εκατομμύρια διαδηλωτές, λευκοί, μαύροι, κυρίως νέοι, κατεβαίνουν στους δρόμους, συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής και γκρεμίζουν αγάλματα, φέρνοντας τις σύγχρονες κοινωνίες του πιο αναπτυγμένου καπιταλισμού αντιμέτωπες με τα προπατορικά τους αμαρτήματα του ρατσισμού, του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας.

Τα αγάλματα των ρατσιστών, τα βασιλικά κτήματα στο Τατόι και η Ιστορία [ Γιώργος X. Παπασωτηρίου / Ελλάδα

Τα «αγάλματα» του δουλέμπορου στο Μπρίστολ, του αιματοβαμμένου αποικιοκράτη Βέλγου βασιλιά Λεοπόλδου του Β΄, των δημάρχων και αστυνομικών μελών της Κου Κλουξ Κλαν στις ΗΠΑ, όλα γκρεμίζονται από την οργή των αντιρατσιστών. Οι ακροδεξιοί από την πλευρά τους σπεύδουν να «υπερασπιστούν» τα αγάλματά τους! Ο καθείς και τα μνημεία του. Ο καθένας και οι ιστορικές αναφορές του.
Έτσι και η εφημερίδα «Καθημερινή» σήμερα (16.6.2020) γράφει στο κύριο άρθρο της για «Αγάλματα και ανάκτορα», θεωρώντας το γκρέμισμα των αγαλμάτων των δουλεμπόρων, των δουλοκτητών και των αποικιοκρατών ως ««εκκαθάριση» της ιστορίας μέσω βανδαλισμού». Εδώ συγχέονται, εκούσια ή ακούσια, τα αγάλματα, δηλαδή τα μνημεία με την Ιστορία.

Ο αγώνας που έδωσαν χωρίς στήριξη χιλιάδες εκπαιδευτικοί θα συνεχιστεί κόντρα στην επίθεση του συστήματος

Η κυβέρνηση ψήφισε τον αντιδραστικό νόμο 4692. Ο νόμος αυτός ως ενιαίο σώμα με την τροπολογία για τη μονιμοποίηση της εξ αποστάσεως και τις κάμερες στην τάξη, θεσμοθετεί σημαντικές αντιδραστικές ρυθμίσεις ενάντια σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Η Τράπεζα Θεμάτων θα εκδιώξει χιλιάδες μαθητές από το Λύκειο καταργώντας ταυτόχρονα χιλιάδες οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών (με σοβαρές επιπτώσεις σε αναπληρωτές και μόνιμους) και η αξιολόγηση σχολείων θα οξύνει δραματικά την ταξική κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Υπάρχουν και μια σειρά άλλες σημαντικές διατάξεις (αύξηση μαθητών ανά τμήμα, διαγωγή, ιδεολογική επίθεση του συστήματος) που κινούνται στον ίδιο αντιλαϊκό καμβά. Ενώ η τροπολογία θεσμοθέτησε τον πολιορκητικό κριό δικαιωμάτων στις σπουδές και στη δουλειά, μέσω της εικονικής δημιουργίας ενός υβριδίου σχολείου και τηλε-«σχολείου» αλλά και ένα φασίζον πλαίσιο παρακολούθησης και ελέγχου μέσω της κάμερας μέσα στη σχολική τάξη.

Το χρονικό των κομμένων κεφαλών: Έργα και ημέρες των συμμοριών του “ελεύθερου κόσμου” στον εμφύλιο

Το 1944 τα προσχήματα των Βρετανών αφεντάδων μας είχαν τελειώσει. Εν όψει των επικείμενων εκλογών και του δημοψηφίσματος για τον βασιλιά το δεξιό παρακράτος οργίαζε σε όλη την ελληνική επικράτεια. Θάνατοι, βασανισμοί και επίδειξη κομμένων κεφαλιών με ζουρνάδες και νταούλια. Το χρονικό της μαύρης αθλιότητας συνεχίσθηκε και κατά την διάρκεια του εμφυλίου. Ένοπλες μονάδες των ΜΑΥ και παρακρατικές συμμορίες τρομοκρατούσαν τον κόσμο και περιέφεραν τα μακάβρια τρόπαια τους από πόλη σε πόλη.

Για το χρονικό των κομμένων κεφαλών υπάρχουν λίγα και αποσπασματικά στοιχεία. Η έκταση όμως του κανιβαλισμού ήταν τέτοια που ο ίδιος ο Αμερικάνος πρόξενος στην Ελλάδα, μετά από εικόνες που δημοσιεύτηκαν στις ΗΠΑ, με κομμένα γυναικεία κεφάλια, προέβη σε διάβημα.. Η ελληνική απάντηση ήταν η παρακάτω: ” Οι κομμένες κεφαλές και η δημόσια επίδειξή τους αποτελούν ελληνικό έθιμο”.

Το δικαίωμα της απεργίας στο στόχαστρο της κυρίαρχης τάξης

Μιλώντας κανείς για το δικαίωμα στην απεργία, θα πρέπει κατ’ αρχήν να έχει στο μυαλό του ότι η κατοχύρωσή του δεν τοποθετείται σε κάποιο μακρινό παρελθόν. Στην Ελλάδα, μόλις το 1974 αναγνωρίζεται ρητά βάσει Συντάγματος, ως αποτέλεσμα πολύχρονων αιματηρών αγώνων που έδωσε ο ελληνικός λαός με την καθοριστική και πρωτοπόρα συμβολή και δράση της αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος. Ωστόσο, μέχρι και σήμερα η ντόπια ολιγαρχία, μέσω του πολιτικού της προσωπικού, προσπαθεί με κάθε τρόπο να στραγγαλίσει το απεργιακό δικαίωμα, καθώς ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι αυτό αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα όπλα στα χέρια των εργαζομένων και του λαού για τη συλλογική διεκδίκηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων και των δημοκρατικών τους ελευθεριών, αλλά και ένα μοχλό ισχυρής πίεσης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις.

Ποιος ήταν πραγματικά ο Χριστόφορος Κολόμβος του οποίου το άγαλμα γκρέμισαν διαδηλωτές στις ΗΠΑ

Αστυνομικοί στη Βοστόνη, στη Μασαχουσέτη, γνωστοποίησαν σήμερα ότι σχεδιάζουν να απομακρύνουν ένα άγαλμα του εξερευνητή, αφότου το αποκεφάλισαν άγνωστοι, μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο CBS.

Στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, διαδηλωτές έριξαν, πυρπόλησαν και πέταξαν σε μια λίμνη ένα άγαλμα του Κολόμβου, σύμφωνα με το NBC 12, καταδικάζοντας την υποδούλωση και τη βία σε βάρος των αυτοχθόνων πληθυσμών.

“Καλώς ήρθατε στο Free Capitol Hill”: Διαδηλωτές του Σιάτλ εγκαθιδρύουν Αυτόνομη Ζώνη

Πηγή: Left Voice

Τουλάχιστον 750 πόλεις παγκοσμίως έχουν ξεσπάσει σε διαμαρτυρίες από τότε που η αστυνομία δολοφόνησε τον George Floyd στις 26 Μαΐου. Από τότε, οι τοπικές κυβερνήσεις προσπαθούν να καταστείλουν την κοινωνική αναταραχή. Οι διαδηλώσεις στο Σιάτλ απέκτησαν μεγαλύτερη προσοχή όταν η αστυνομία ψέκασε ένα 9χρονο κορίτσι, χρησιμοποίησε δακρυγόνα σε διαδηλωτές μόλις δύο ημέρες από μια απαγόρευση δακρυγόνων διάρκειας 30 ημερών, ενώ έχει επανειλημμένα καταστρέψει τα ιατρικά εφόδια των διαδηλωτών. Πιο πρόσφατα, το Σιάτλ έγινε και πάλι πρωτοσέλιδο τώρα που μια ομάδα αναρχικών έχει δημιουργήσει την “Αυτόνομη Ζώνη του Καπιτώλου” σε μια περιοχή που έχει εγκαταλειφθεί από το Αστυνομικό Τμήμα του Σιάτλ.

ΥΓΕΙΑ Πώς από δημόσιο αγαθό έγινε προϊόν στα χέρια των αγορών και των πολυεθνικών

Χρειάστηκε μια πανδημία για να αποδειχτεί το αυταπόδεικτο, στο οποίο πλέον συγκλίνουν σχεδόν όλοι: ότι για μια αποτελεσματική καταπολέμηση του Covid-19, μοναδική διέξοδος είναι ένα ολοκληρωμένο, δίκαιο και προσβάσιμο σύστημα υγείας, το οποίο πρέπει να στηρίζεται σε μια ουσιαστική πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη. Ίσως το μόνο θετικό που προέκυψε από τη θανατηφόρα πανδημία να είναι ότι αποδείχθηκε περίτρανα πως το “αόρατο χέρι” της αγοράς απέτυχε στη διαχείριση ζητημάτων δημόσιας υγείας και ότι αναδείχθηκε η αναγκαιότητα για κοινωνική δικαιοσύνη.

Η προϋπόθεση της κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης στο πρόταγμα για δημόσια υγεία δεν είναι κάτι καινούργιο… Πριν από περίπου 40 χρόνια αυτήν ακριβώς τη λύση είχε προτείνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Συνεδρίου για την Πρωτοβάθμια Υγεία, που διοργανώθηκε το 1978 στην Άλμα Άτα του Καζακστάν της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

Η Επανάσταση μέσα στην Επανάσταση -75 Χρόνια από το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη

Νίκος Πελεκούδας

«Καμία τάξη στην Ιστορία δεν πέτυχε την κυριαρχία χωρίς να αναδείξει τους δικούς της πολιτικούς αρχηγούς, τους δικούς της πρωτοπόρους εκπροσώπους, ικανούς να οργανώσουν το κίνημα και να το καθοδηγήσουν».
(Λένιν, «Απαντα», τ. 4, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 381)
Η συνειδητοποίηση των ταξικών αναγκών δε γίνεται ενιαία και αυτόματα απ’ όλους τους ανήκοντες στην ίδια τάξη. Ο ρόλος της ηγετικής προσωπικότητας δεν εκφράζεται σε αντιπαράθεση με τα συμφέροντα της τάξης που εκπροσωπεί, ούτε βεβαίως ως κινητήριος μοχλός που δημιουργεί την Ιστορία και οι πολλοί ακολουθούν τις επιθυμίες και τις ιδέες του. Ο ήρωας από τη μια μεριά, και ο όχλος από την άλλη είναι μια λογική εχθρική στη μαρξιστική διαλεκτική.

Όταν τρώνε, δεν μιλάνε

Επιβεβαιώνοντας τη λαϊκή ρήση που λέει πως «όποιος τρώει δεν μιλάει», ο κύριος όγκος των, ωφελούμενων από τα 20 εκατομμύρια, ΜΜΕ σιωπά προκλητικά για τα δικά του μερίδια από την κυβερνητική πίτα της διαφημιστικής καμπάνιας

Άφαντη η “λίστα Πέτσα” από τη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ. Σιωπή για τα ποσά που εισπράχθηκαν από χιλιάδες μέσα ενημέρωσης όσον αφορά την προώθηση της καμπάνιας “Μένουμε Σπίτι” και “Μένουμε Ασφαλείς”. «Μένουμε σιωπηλοί» είναι το σύνθημα για τους επιχειρηματίες -μικρούς και μεγάλους- της ενημέρωσης, που, ακολουθώντας το παράδειγμα του μεγάλου ευεργέτη τους κυβερνητικού εκπροσώπου, δεν έχουν το θάρρος να δημοσιοποιήσουν τα χρηματικά ποσά που εισέπραξαν για τις διαφημιστικές καταχωρήσεις εν μέσω πανδημίας.
Ελάχιστα ήταν τα ΜΜΕ που με ειλικρίνεια και μη έχοντας τίποτα να φοβηθούν δημοσιοποίησαν το ύψος του χρηματικού ποσού που εισέπραξαν από το κονδύλι των 20 εκατομμυρίων ευρώ.

ΛΑΡΚΟ: Μαζική εργατική διαδήλωση & συναυλία στην Αθήνα

Posted: 14 Jun 2020 03:51 AM PDT

του Θόδωρου Κουτσουμπού

Εκατοντάδες εργάτες από τη Λάρυμνα, από το κεντρικό εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ, αλλά και από την Εύβοια, τη Δυτ. Μακεδονία και την Αθήνα, με τη συμπαράσταση αρκετών εκατοντάδων εργατών από σωματεία της Αττικής,οργάνωσαν συλλαλητήριο το πρωινό του Σαββάτου 13 Ιουνίου, στην Αθήνα. Όχι στην απαξίωση και το κλείσιμο του εργοστασίου, βροντοφώναξαν.

Δεν πα να μας χτυπάν Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική και Διεθνιστική Αριστερά Βόλου)

Ακραία καταστολή δέχτηκε το χθεσινό μαζικό συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο. Περισσότερο από 2000 πολίτες όλων των ηλικιών, με δυναμική παρουσία της νεολαίας, συγκεντρώθηκαν το απόγευμα στο νοσοκομείο του Βόλου με κατεύθυνση το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ. Οι διαδηλωτριες/τες βγήκαν στο δρόμο με κύρια αιτήματα να σταματήσει η καύση σκουπιδιών από το εργοστάσιο της Lafarge, να μη κατασκευαστεί καινούριο εργοστάσιο RDF-SRF, που συνεπάγεται την περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση της πόλης.

Φτάνοντας η πορεία στο στο χώρο του εργοστασίου, βρήκε απέναντί της πολύ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και αρχικά υπήρξαν συγκρούσεις μικρής έντασης όταν η αστυνομία έκοψε το δρόμο στους διαδηλωτές. Στη συνέχεια, τα πνεύματα ηρέμησαν και διαβάστηκαν ανακοινώσεις στήριξης του αγώνα από περιβαλλοντικά κινήματα πολλών περιοχών της Ελλάδας.

Στις 14/06/1928 γεννιέται, στο περιβάλλον μιας αστικής οικογένειας, ο Αργεντινός Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα.

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες εύπορες οικογένειες της εποχής, οι γονείς του Γκεβάρα ήταν αρκετά φιλελεύθεροι και συναναστρέφονταν τακτικά με τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του ο Ερνέστο έπασχε από βαριά μορφή άσθματος γεγονός που τον οδήγησε σε μια σχετικά απομονωμένη ζωή, βρίσκοντας συντροφιά στα βιβλία. Ο πατέρας του θα δηλώσει σχετικά: «όταν έγινε δώδεκα χρονών κατείχε μία παιδεία που αναλογούσε σε έναν νέο δεκαοκτώ ετών».

Άστεγο άσυλο...

Τραγική χαρακτηρίζουν οι άνθρωποι που εργάζονται σε φορείς αλληλεγγύης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί από τις αναγκαστικές εξώσεις προσφύγων που έχουν λάβει καθεστώς ασύλου, από δομές φιλοξενίας. Ταυτόχρονα, εκφράζουν την ανησυχία τους από την παντελή έλλειψη κρατικής μέριμνας για την ομαλή και αξιοπρεπεπή ένταξη αυτών των ανθρώπων στην ελληνική κοινωνία, αλλά και τον φόβο, ότι αυτή η έλλειψη θα οδηγήσει πάνω από 11.000 ανθρώπους, οι οποίοι επί το πλείστον ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, κυριολεκτικά στον δρόμο, εν μέσω πανδημίας.

Με την τυπική αιτία ότι από την στιγμή που οι άνθρωποι αυτοί έχουν χαρακτηριστεί πρόσφυγες, δεν μπορούν να κάνουν πλέον χρήση των παροχών – οικονομικών, στέγης κλπ – από τα προγράμματα φιλοξενίας, έτσι ώστε να αποσυμφορηθούν οι δομές και να πάρουν τη θέση τους οι νεοφερμένοι, οικογένειες, ηλικιωμένοι, ακόμη και άρρωστοι άνθρωποι βρίσκονται από την 1η Ιουνίου, οπότε και η έναρξη εφαρμογής της απόφασης, ξαφνικά στον δρόμο, δίχως χρήματα και μέρος να κοιμηθούν.

ΑΟΖ: Από τον κατευνασμό, στο δόγμα «ευέλικτης προσαρμογής»

Η υποχώρηση της Αθήνας οφείλεται σε μια σχεδόν νευρωτική κατάσταση του πολιτικού συστήματος να κλείσει μέτωπα φοβούμενο επιδείνωση των συνθηκών όσο οι εκκρεμότητες δεν διευθετούνται. Αιτία είναι φυσικά η Τουρκία, που επιχειρεί να προσαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο στο επιθετικό γεωπολιτικό της δόγμα. Αν λοιπόν η Ελλάδα υποχωρεί σε μια εύκολη διαπραγμάτευση με την Ιταλία, ποια θα είναι η στάση της στις δύσκολες και περίπλοκες διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Τουρκία, αν και όταν γίνουν;

Του Σωτήρη Σιδέρη*

Ένα νέο δόγμα διπλωματικής «ευέλικτης προσαρμογής», που έχει στον πυρήνα του την υποτιθέμενη «αποδογματοποίηση» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και αποσκοπεί στην πάση θυσία επίτευξη συμφωνιών για τις θαλάσσιες ζώνες, βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή από την κυβέρνηση.

Ο τουρισμός ως «βαριά βιομηχανία της χώρας» και η Λάρκο

Το κλείσιμο του beach bar στον Άλιμο που ακολούθησε αυτό της Μυκόνου, σε συνδυασμό με την αύξηση των καταγεγραμμένων κρουσμάτων Κορονοϊού, κυρίως λόγω αφιχθέντων από άλλες χώρες, θύμισε ότι το ελληνικό καλοκαίρι και ο τουρισμός ως «βαριά βιομηχανία της χώρας», είτε είναι χαμένη υπόθεση είτε κρέμεται από μια κλωστή. Ήδη μεγάλα ξενοδοχεία θα παραμείνουν κλειστά, ενώ πράκτορες όπως η TUI ακυρώνουν συμβόλαια. Αν μέσα στον Ιούνιο ή αρχές Ιουλίου αυξηθούν τα κρούσματα και οδηγηθούμε σε αρκετές τοπικές καραντίνες, τότε η καταστροφή θα είναι ολική και για τις μικρότερες μονάδες και επιχειρήσεις του τουρισμού. Και βεβαίως η απόλυτη φτώχεια για τους 700.000 εργαζόμενους στον κλάδο αυτό, οι οποίοι θα πρέπει να επιζήσουν με παρατάσεις των επιδομάτων ανεργίας ή με τα φιλοδωρήματα της μερικής απασχόλησης.

Πανελλαδική απεργία των νοσοκομειακών γιατρών στις 16 Ιουνίου

Πανελλαδική απεργία ενάντια στην πολιτική που θεωρεί ατομική ευθύνη την υγεία και εμπόρευμα τις υπηρεσίες προκήρυξε η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ) για τις 16 Ιουνίου και ημέρα Τρίτη, με τους νοσοκομειακούς γιατρούς να ρίχνουν βαριές ευθύνες στις πολιτικές αυτές για την τραγική κατάσταση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Η πολιτική αυτή, σημειώνει η ΟΕΝΓΕ, χρεοκόπησε γιατί «ευθύνεται για τα χάλια του δημόσιου συστήματος Υγείας, τα ράντζα, τις μακροχρόνιες λίστες αναμονής, τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές, την εντατικοποίηση, την περιπλάνηση των υγειονομικών από τη μία μονάδα στην άλλη για να μπαλώνουν τρύπες, τις περικοπές και τις αυξημένες πληρωμές για τους ασθενείς.

100.000 αδιόριστοι και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί ως «καύσιμη ύλη»

Χρήστος Κάτσικας

ΦΑΝΕΡΟΙ ΚΑΙ ΑΘΕΑΤΟΙ «ΚΟΦΤΕΣ» ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί που αποτελούν το 1/4 των εκπαιδευτικών στη δημόσια εκπαίδευση (περίπου 41.000 σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια το 2019-2020) παραμένουν στο επίκεντρο των αντιεκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων για δύο πολύ βασικούς λόγους.

Ο ένας είναι αυτονόητος και υπηρετεί  τους οικονομικούς στόχους για το φθηνό, ευέλικτο σχολείο των  μηδενικών διορισμών! Ο άλλος παρουσιάστηκε αναλυτικά στο «Υπόμνημα» του πρόσφατου λεγόμενου «εθνικού διαλόγου για την παιδεία» (2015/2016 ΣΥΡΙΖΑ – Α. ΛΙΑΚΟΣ):  «Στρατολόγηση νέου δυναμικού –αποφοίτων των πανεπιστημίων κατά την τελευταία πενταετία, µε φρέσκιες γνώσεις, όρεξη για δουλειά και δυνατότητα διαμόρφωσης νέων επαγγελματικών συνηθειών», κοντολογίς, νέοι εργαζόμενοι που θα φέρουν την κουλτούρα, την αντίληψη των νέων εργασιακών σχέσεων! Εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, ευέλικτοι, πειθαρχημένοι, συνεχώς «αξιολογούμενοι».

Προπαγάνδα «δικαίωσης» της ευρωπαιοδουλείας

Μια προπαγάνδα βαρύγδουπη και παραπλανητική επιστρατεύεται και πάλι. «Η Ευρώπη γράφει ιστορία», «πρόγραμμα μαμούθ», «η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη επιστρέφει», «η Ευρώπη πιο δυνατή και πιο ενωμένη», «η Ελλάδα από τις πιο ωφελημένες χώρες», κ.ο.κ. Σύσσωμο το εγχώριο αστικό πολιτικό σύστημα -ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ- και όλοι οι ευρωπαιόδουλοι παρατρεχάμενοί του θριαμβολογούν και πανηγυρίζουν. Και διατρανώνουν την ικανοποίηση και τη «δικαίωσή» τους για το ότι η Ελλάδα εντάχθηκε στην τότε ΕΟΚ και παρέμεινε στην ΕΕ και μετά -και παρά- το συντριπτικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο διαβόητο δημοψήφισμα-παρωδία του 2015.

Ο λόγος του ενθουσιασμού τους είναι η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το περίφημο «Ταμείο Ανάκαμψης» των 750 δισ. ευρώ συνολικά, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές συνέπειες της πανδημίας – 500 δισ. επιχορηγήσεις και 250 δισ. δάνεια. Από αυτά, στην Ελλάδα, πάντα κατά την πρόταση, αναλογούν 22,5 δισ. επιχορηγήσεις και 9,5 δισ. δάνεια.

«Συν-Εργασία»: Κυβερνητικός μηχανισμός παράτασης των αντεργατικών μέτρων

Με τροπολογία που ψηφίστηκε από τους βουλευτές της ΝΔ, με συνοπτικές διαδικασίες, όπως έχει παγιωθεί πλέον, δίνεται η δυνατότητα στις επιχειρήσεις από τις 15 Ιουνίου και έως τις 15 Οκτωβρίου να εντάσσουν μέρος ή τμήμα των εργαζομένων πλήρους απασχόλησης σε σχήματα μειωμένου χρόνου εργασίας και αμοιβής, μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, κάνοντας χρήση της επιδότησης του Δημοσίου από τη δανειακή γραμμή «SURE» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Για τις αερομεταφορές προβλέπεται η παράταση του προγράμματος μέχρι το τέλος του 2020.

Πρόκειται για μια κλιμάκωση της ολομέτωπης επίθεσης ενάντια στους μισθούς των εργαζομένων καθώς και στο δικαίωμα της πλήρους απασχόλησης, η οποία προεκτείνει για μήνες ακόμα αντεργατικά μέτρα που πέρασαν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου τις μέρες της πανδημίας και πατάνε πάνω στο έδαφος που έστρωσαν τα μνημόνια μέσα στη δεκαετία που προηγήθηκε.

Με το νέο πρόγραμμα «Συν-Εργασία», που η κυβέρνηση εμφάνισε ως “μηχανισμό ενίσχυσης της απασχόλησης”(!), προβλέπεται συγκεκριμένα: Περικοπή μισθών κατά 20%, μέσω της δυνατότητας που δίνει στις επιχειρήσεις να μετατρέπουν τις συμβάσεις πλήρους απασχόλησης σε μερική και εκ περιτροπής εργασία. Οι εργοδότες μπορούν να μειώνουν το ωράριο και το μισθό των εργαζομένων μέχρι και 50%, ενώ το κράτος -μέσω του εν λόγω προγράμματος- θα καλύπτει μόνο το 60% των απωλειών του εργαζόμενου, γεγονός που τελικά οδηγεί σε μείωση εισοδήματος κατά 20%.

Ούτε συζήτηση βέβαια για αποτροπή των απολύσεων, οι οποίες θα συνεχιστούν. Άλλωστε όπως προβλέπεται ρητώς, οι επιχειρήσεις -μετά τη λήξη του προγράμματος- θα μπορούν ελεύθερα και να απολύουν τους εργαζόμενους που εντάχθηκαν σε αυτό ή να προχωρούν σε αλλαγή συμβάσεων εργασίας με μείωση ωρών απασχόλησης και μισθού, καθώς η κυβέρνηση δεν έθεσε ούτε καν κάποιους υποτυπώδεις χρονικούς περιορισμούς. Η δήθεν «προστασία» των εργαζομένων, όσον αφορά τη θέση εργασίας και το είδος της σύμβασης, περιορίζεται αυστηρά και μόνο στο διάστημα που ισχύει το πρόγραμμα, χωρίς και αυτό να είναι απόλυτο, αφού απολύσεις μπορούν να γίνουν και κατά τη διάρκειά του σε εργαζόμενους που δεν μπουν σε εκ περιτροπής εργασία ή δεν έχουν ανάκληση της σύμβασης εργασίας τους.

Με δεδομένη την ανυπαρξία ελεγκτικών μηχανισμών και κάτω από τον εκβιασμό των εργοδοτών, όπως επανειλημμένως έχει καταγγελθεί -και συμβαίνει εδώ και χρόνια με τις συμβάσεις μερικής απασχόλησης, όπου το ωράριο παρατείνεται παράνομα- είναι πέρα για πέρα βέβαιο ότι τώρα πια χιλιάδες εργαζόμενοι θα υποχρεωθούν να εργαστούν σε συνθήκες που θα παρέχουν πλήρη δουλειά με μειωμένο μισθό.

Μεγάλη πρόκληση αποτελεί το γεγονός ότι τον εν λόγω μηχανισμό μπορούν να αξιοποιήσουν όλες οι επιχειρήσεις, ακόμα και αυτές που παρουσιάζουν μεγάλη κερδοφορία, καθώς η μόνη προϋπόθεση είναι «να εμφανίζουν μείωση του τζίρου τους, τουλάχιστον 20%, κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα, ανεξαρτήτως ΚΑ∆».
Οι ανατροπές και αυτού του προγράμματος θα είναι χωρίς αμφιβολία μόνιμες, καθώς το πρόγραμμα ουσιαστικά δεν έχει ημερομηνία λήξης. Σε πρώτη φάση θα εφαρμοστεί μέχρι 15 Οκτώβρη, η κυβέρνηση δεν έχει αποκλείσει την «επέκταση της χρονικής ισχύος του εάν και εφόσον χρειαστεί», ενώ το αντίστοιχο πρόγραμμα «SURE», με το οποίο θα συνδεθεί, αναφέρεται ρητά ότι θα έχει ορίζοντα μέχρι το τέλος του 2022.

Δεν πρόκειται για μηχανισμό στήριξης των εργαζομένων αλλά, κατά κύριο λόγο, των εργοδοτών που θα αποκτήσουν μέσω αυτού πάμφθηνο εργατικό δυναμικό. Ενώ και το βάρος λειτουργίας του θα μεταφερθεί και πάλι στις πλάτες των εργαζομένων και του λαού, μέσω των επόμενων φορομπηχτικών μέτρων και νέων περικοπών μισθών, συντάξεων, περικοπών δαπανών σε Υγεία – Παιδεία-Πρόνοια.

πηγή: Λαϊκός Δρόμος

H «βαριά βιομηχανία» της χώρας καταρρέει καταδικάζοντας χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία

Μπροστά σε μία από τις μεγαλύτερες υφέσεις και πτώσεις του τζίρου στην ιστορία του βρίσκεται ο ελληνικός τουριστικός κλάδος. Η «ατμομηχανή της οικονομίας», η «βαριά βιομηχανία» της χώρας, μπροστά στην επερχόμενη κρίση φάνηκε πως δεν είναι παρά φτερό στον άνεμο. Και έφτανε η νέα αυτή κρίση για να αποδείξει πως καμία οικονομία δεν μπορεί να στηρίζεται βασικά στον τουρισμό. Φάνηκε, στις συνθήκες αυτές, πως οι προβλέψεις για το ξεπέρασμα των 31 εκατομμυρίων τουριστών και των 18 δισ. ευρώ της περσινής χρονιάς συνθλίφτηκαν στις μυλόπετρες των συνεπειών της κυβερνητικής διαχείρισης της πανδημίας, η οποία στις συνθήκες αυτές επιτάχυνε τις οικονομικές εξελίξεις, φέρνοντας μια ώρα αρχύτερα την οικονομική κρίση που φαινόταν στον ορίζοντα.

Η παγκόσμια επιχείρηση καταναγκαστικής εργασίας

Διεθνή καταναγκαστική εργασία

Η εποχή της παγκοσμιοποίησης χαρακτηρίστηκε από την ανάπτυξη του μεγάλου πολυεθνικού λιανικού εμπορίου, με στόχο την αύξηση της κατανάλωσης σε όλα τα κοινωνικά και εισοδηματικά στρώματα.

Έτσι δημιουργήθηκαν μοντέλα επιχειρήσεων μαζικής και φθηνής παραγωγής, προκειμένου για την επέκταση της μαζικής φθηνής κατανάλωσης, που θα απόφερε τεράστια έσοδα στα ταμεία των μεγάλων πολυεθνικών, που ποτέ δεν θα μοιραζόντουσαν όμως ούτε με τους εργαζόμενους τους, ούτε με τους καταναλωτές, ούτε και με τα ίδια τα κράτη από τα οποία προέρχονται οι μέτοχοι τους, καθώς αυτά καταλήγουν όλα σε φορολογικούς παραδείσους.

Οι ευσεβείς πόθοι της μεγαλοαστικής τάξης

Κατακλύζεται ήδη η Βουλή από μία ατελείωτη σειρά αντιλαϊκών νομοσχεδίων που φέρνει για ψήφιση η Δεξιά, το αμέσως επόμενο διάστημα. Εκτός από το Ν/σ για την εκπαίδευση, ακολουθούν τα Ν/σ του υπουργείου Εργασίας για το επίδομα-ψίχουλο των 2.000 € υπέρ των νέων γεννήσεων, του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος για την ηλεκτροκίνηση (ηλεκτρικά αυτοκίνητα κ.ά.), του Υποδομών για τα…υδατοδρόμια, του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνηση για την επιτάχυνση και απλούστευση της ενίσχυσης οπτικοακουστικών έργων και την ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης (G5), του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για την αναδιοργάνωση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων, του Αγροτικής Ανάπτυξης για τους συνεταιρισμούς, του Προστασίας του Πολίτη για την αναδιάρθρωση της Πολιτικής Προστασίας, του υπουργείου Εξωτερικών με τις ρυθμίσεις για το Brexit, του υπουργείου Εσωτερικών για την εκλογή βουλευτών, κλπ, κλπ.