«Ειδικά Τμήματα»: τερατογενέσεις στη Δικαιοσύνη

Οσοι πιστεύουν ότι «τα πάντα είναι οικονομία», ίσως τώρα θα πρέπει να το ξανασκεφτούν, για να αποφύγουν τον εθισμό στη σφοδρή και κατ’ εξακολούθηση παραβίαση του Συντάγματος, διότι, δυστυχώς στις μέρες μας, δεν υπάρχουν άνδρες όπως ο Αριστόβουλος Μάνεσης να καταγγείλουν το επερχόμενο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα «Ειδικά Δικαστήρια». Αυτά τα Δικαστήρια ή «Τμήματα» θυμίζουν άλλες εποχές. Ενα από αυτά ήταν το «Ειδικό Τμήμα» στο Κακουργιοδικείο Σηκουάνα στο κατεχόμενο από τους Γερμανούς Παρίσι (Αύγ. 1941).

Σήμερα δεν έχουμε κατοχή, αλλά επενδυτές που αξιώνουν ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στην απονομή Δικαιοσύνης και οι άλλοι πολίτες... ας περιμένουν!

Η ιστορία (από το δίτομο βιβλίο του Μαρσέλ Ρουσελέ, «Ιστορία της Γαλλικής Δικαιοσύνης»). Στις 21 Αυγούστου 1941 δολοφονήθηκε στο κατεχόμενο Παρίσι ένας Γερμανός αξιωματικός, από άγνωστο που δεν συνελήφθη. Την επομένη οι Γερμανοί συνέλαβαν 50 Εβραίους και αξίωσαν μέχρι την ημέρα της κηδείας του Γερμανού αξιωματικού, που την όρισαν για τις 28 Αυγούστου, να νομοθετηθεί και να συγκληθεί «Ειδικό Τμήμα» στο Εφετείο Σηκουάνα, το οποίο θα συνεδριάσει πάραυτα και θα καταδικάσει έξι (6) «αναρχικούς» που ήταν στις φυλακές καταδικασμένοι ήδη για πλημμελήματα σε θάνατο, διαφορετικά, θα εκτελούσαν 50 ίσως και περισσότερους, κατά τις τότε φήμες.

Η «εντολή» των Γερμανών κατακτητών (σήμερα επενδυτών) εκτελέστηκε, ήτοι έγινε νόμος δρακόντειος που προέβλεπε ποινή θανάτου για οποιαδήποτε δράση των «αναρχικών». Συνεδρίασε το «Ειδικό Τμήμα» με στρατολόγηση «προθύμων» δικαστών την παραμονή της κηδείας (27.8.2941) και «άντεξαν» μετά από πολύωρες συνεδριάσεις να καταδικάσουν τους τρεις (3) από τους έξι (6). Εξουθενωμένοι διέκοψαν τις συνεδριάσεις. Οι Γερμανοί «μεγαλόθυμοι» αρκέστηκαν στην εκτέλεση των τριών (3) και απελευθέρωσαν τους ομήρους.

Ο συγγραφέας και παλαίμαχος δικαστής (Μ. Ρουσελέ) γράφει ότι το σχέδιο των Γερμανών ήταν η ηθική ταπείνωση των Γάλλων δικαστών και της Δικαιοσύνης (υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης του Βισί, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Ιωσήφ Μαρτελεμί!, ο οποίος προφανώς από τύψεις μετά από πολλά χρόνια, πριν από τον θάνατό του, μίλησε για «απαίσια φρίκη από εδώ και ακατονόμαστη φρίκη από εκεί».

Ο Μιχ. Δ. Στασινόπουλος σε ένα σχετικό δοκίμιό του για τον συγγραφέα και δικαστή Μ. Ρουσελέ γράφει μεταξύ άλλων: «Τίποτε δεν σώζει αυτήν την πρωτάκουστη δικαστική ενέργεια... κατέρρευσε όλο το οικοδόμημα της Δικαιοσύνης... όλα τα άλλα αγαθά έπρεπε να θυσιασθούν για να σωθεί η ιδέα της Δικαιοσύνης».

Αναρωτιέμαι πού είναι η άλλοτε λαλίστατη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, πού είναι οι δημοσιολογούντες και οι ρέκτες των Συνταγματικών αναλύσεων στα «έγκυρα» ΜΜΕ, ηλεκτρονικά και έντυπα, πού είναι το Δικηγορικό Σώμα που σε ανάλογες στο παρελθόν συνθήκες και καταστάσεις είχε αποδυθεί σε σκληρούς αγώνες για αποτροπή παρόμοιων νομοθετημάτων, για ειδικά τμήματα και «Ειδικούς» Δικαστές;

*δικηγόρος, τ.γ.γ. Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/247971_eidika-tmimata-teratogeneseis-sti-dikaiosyni