Για σειρά από βαριά αδικήματα διώκονται αστυνομικοί που φέρονται να είχαν αρχηγικό ρόλο σε εγκληματική οργάνωση που εξαρθρώθηκε από τη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων σε νομό της βορείου Ελλάδος. Η δράση τους δεν αφορούσε, όπως είχε αρχικά αναφερθεί, μόνο στις λαθρανασκαφές για τον εντοπισμό αρχαίων αντικειμένων και χρυσού, αλλά και στη διακίνηση λαθραίων τσιγάρων και πλαστών διαβατηρίων. Όπως αποκαλύπτει η HuffPost Greece, στο κύκλωμα φέρονται να συμμετείχαν ενεργά τρεις αστυνομικοί, ιδιώτες αλλά και ένας αντιδήμαρχος. Συνολικά οι κατηγορούμενοι αναμένεται να φτάσουν τους 90. Εκτός από τους τρεις συλληφθέντες αστυνομικούς, στο κύκλωμα εμπλέκονται ακόμα εφτά αστυνομικοί, οι οποίοι είχαν δευτερεύοντα ρόλο.
Ο κορωνοϊός δεν έχει υποχωρήσει διεθνώς, αλλά οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου ενδιαφέρονται μόνο για να προχωρήσει ο οικονομικός κύκλος, με όποιο κόστος σε ζωές. Γι’ αυτό το «άνοιγμα» γίνεται με βάρβαρο τρόπο και χωρίς πολλά-πολλά πρωτόκολλα.
Στη χώρα μας η κυβέρνηση παίρνει το ρίσκο και την ευθύνη να ανοίξει όπως-όπως τον τουρισμό. Την ίδια ώρα, πέρα από τις απαράδεκτες παράτες υποδοχής των τουριστών, διαφημίζονται οι μακέτες των έργων στο Ελληνικό: η καζινοποίηση έχει ξεκινήσει. Πήγατε σε κάποια πλαζ; Τιμή εισιτηρίου 7,5 ευρώ, ομπρέλα-ξαπλώστρα για δύο 8 ευρώ, συν η κατανάλωση. Αυτά συμβαίνουν όχι μόνο στη Ριβιέρα, αλλά και στο Λαύριο. Για να μην πούμε για τα νησιά.Παρ’ όλα αυτά σιγά-σιγά γίνεται αισθητό πως έρχεται μεγάλη οικονομική βουτιά, που θα εκτινάξει την ανεργία και θα εξαπλώσει κι άλλο τη φτώχεια. Οι υπεύθυνοι –όλοι ανεξαιρέτως– το γνωρίζουν. Και το κρύβουν. Ο πολιτικός κόσμος έχει κληθεί να παίξει πυροσβεστικό ρόλο, να δικαιολογήσει όλα τα μέτρα που θα παρθούν.
Με ένταση ξεδιπλώνονται οι διεργασίες για τις επικίνδυνες διευθετήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. «Κλειδί» για τις εξελίξεις αποτελεί βέβαια σε αυτήν τη φάση η κατάσταση στη Λιβύη, όπου έχουν βγει τα «μαχαίρια», για τη μοιρασιά της «επόμενης μέρας» και για τα «πόστα» στην περιοχή. Σε αυτό το πλαίσιο, συμφωνία «στρατηγικής συνεργασίας» ανακοινώθηκε ανάμεσα στη διοίκηση του αμερικανικού στρατού για την Αφρική (AFRICOM), στον Αμερικανό πρέσβη στη Λιβύη, και τον Λίβυο δοτό πρωθυπουργό, Φαγιέζ Σάρατζ, ο οποίος υποστηρίζεται από την Τουρκία. Και σε αυτήν την περίπτωση αναφέρθηκε ως πρόσχημα η «καταπολέμηση της τρομοκρατίας». Η συμφωνία αυτή έρχεται σε συνέχεια δηλώσεων του Ερντογάν, ότι πέτυχε συμφωνία με τον Τραμπ για συνεργασία στη Λιβύη, επιβεβαιώνοντας έτσι πλήρως τον αμερικανοΝΑΤΟικό αέρα που πνέει στα πανιά της Τουρκίας και σε ό,τι αφορά την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας με το αυθαίρετο τουρκο-λιβυκό σύμφωνο.
Ευρωπαϊκά μεροκάματα για εξαγωγή ανθρωπισμού σε 3 ηπείρους Μετά την εκδήλωση της πανδημίας του κορονοϊού και το νέο ξέσπασμα οικονομικής κρίσης (και) στην Ευρώπη, οι δουλειές στη γηραιά ήπειρο δεν πηγαίνουν φανταστικά καλά. Ήταν που ήταν στραβό το κλίμα μετά το Brexit… Τουλάχιστον, σε ό,τι αφορά το κομμάτι της αντιμετώπισης των κοινών «κινδύνων» (με εξαίρεση τους υγειονομικούς) η ΕΕ δείχνει χαρακτήρα και κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, απασχολώντας μάλιστα αρκετό πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό σε 3 ηπείρους (Ευρώπη, Αφρική, Ασία), δίνοντας αυτήν τη στιγμή μεροκάματα σε 17 ανθρωπιστικές αποστολές (οι 11 λειτουργούν με πολιτικό προσωπικό, ενώ οι 6 είναι στρατιωτικές επιχειρήσεις). Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η «Κοινή» Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της ΕΕ (CSDP) εξασφαλίζει τα προς το ζην σε περίπου 5.000 εργαζόμενους (δεν διευκρινίζεται αν αφαιρεί τα προς το ζην από χιλιάδες περισσότερους, στα κράτη στα οποία επεμβαίνει) με διακηρυγμένους στόχους της τη «διατήρηση της ειρήνης, πρόληψη συγκρούσεων, ενίσχυση της διεθνούς ασφάλειας, υποστήριξη της επιβολής του νόμου, πρόληψη της εμπορίας λευκής σαρκός και της πειρατείας». Από την Ουκρανία και τη Μολδαβία, μέχρι τη Γεωργία και την Παλαιστίνη, και από τη Σομαλία και το Μάλι, μέχρι το Κόσοβο, τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, το Ιράκ και τον Νίγηρα, οι μηχανισμοί της ΕΕ επιβάλλουν την ευρωπαϊκή ειρήνη, βοηθώντας τα αδύναμα και αδικημένα κράτη να ορθοποδήσουν.
… Απέναντι στην ελεγχόμενη συχνά γραφειοκρατική διεκπεραίωση των διδακτικών μας καθηκόντων οι παιδαγωγικές αντιλήψεις του PAULO FREIRE όχι μόνο συνεισφέρουν στον προβληματισμό για το ρόλο της εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού στη σύγχρονη κοινωνία, αλλά και αποκαλύπτουν τις πραγματικές τους δυνατότητες. Μιλάμε για μια απελευθερωτική παιδαγωγική πράξη, που κάνει τον άνθρωπο περισσότερο άνθρωπο και ανοίγει δρόμους προς την ελευθερία, προς μια πιο δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία..
Παλλαϊκή αντίσταση για την προάσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων
Όλοι στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, την Πέμπτη 9 Ιούλη, 7 μ.μ.
Εφερε στη Βουλή η ΝΔ το πολυσυζητημένο νομοσχέδιο με τίτλο “Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις”, το οποίο επιφέρει νέο σκληρό πλήγμα στα δημοκρατικά δικαιώματα, επιβάλλοντας αυστηρούς και αυταρχικούς όρους στην οργάνωση και πραγματοποίηση των διαδηλώσεων. Το νέο πακέτο μέτρων δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Εδώ και πολύ καιρό η κυβέρνηση έστρωνε επικοινωνιακά το έδαφος για να επιβάλει, όταν θα είναι ώριμες οι συνθήκες, τα μέτρα αυτά. Από την προεκλογική ακόμα περίοδο του 2019 τα κεντρικά στελέχη της ΝΔ, ο Μπακογιάννης, ακόμα και ο Μητσοτάκης, έθεταν με ένταση στο δημόσιο λόγο το ζήτημα του δραστικού περιορισμού των συγκεντρώσεων και της οριοθέτησής τους σε συγκεκριμένους χώρους γιατί, όπως έλεγαν, διαταράσσεται έντονα η ομαλή οικονομική και εμπορική ζωή, ιδιαίτερα στο κέντρο της Αθήνας.
Η κυβέρνηση χτυπά το δικαίωμα στη διαδήλωση και την απεργία,περιστέλλει τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού,θωρακίζει το κράτος της καταστολής, της αστυνομοκρατίας και του αυταρχισμού
Πριν από λίγες ώρες, η κυβέρνηση της ΝΔ έφερε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τον περιορισμό και την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Το νομοσχέδιο αυτό -μνημείο αυταρχισμού και περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων- περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το δικαίωμα της αστυνομίας να περιορίζει δραστικά ή και να διαλύει συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις αν κρίνει πως “η διεξαγωγή τους θα διαταράξει δυσανάλογα την κοινωνικοοικονομική ζωή της συγκεκριμένης περιοχής”.
Στη χώρα του… ενάρετου καπιταλισμού, τη Γερμανία, τα οικονομικά σκάνδαλα πέφτουν βροχή. Οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ της χώρας κουνούσαν το δάχτυλο στους απείθαρχους, τεμπέληδες, ατσούμπαλους, διεφθαρμένους Νότιους και παρότρυναν τις κυβερνήσεις τους, άλλοτε με αυστηρό ύφος, άλλοτε με απειλές, ενίοτε ασκώντας αφόρητες πιέσεις που έφταναν στα όρια του ωμού εκβιασμού, να ακολουθήσουν χωρίς περιττές ενστάσεις το παράδειγμα της Γερμανίας σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων και τη δημιουργία ελεγκτικών μηχανισμών που θα έχουν ως βασικό καθήκον να αποτρέπουν την ασυδοσία των δυνάμεων της αγοράς και να τιμωρούν με εξοντωτικές ποινές τους παραβάτες.
Η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ, μιας χώρας – μέλος του ΝΑΤΟ κι ο στενότερος συμμάχος των ΗΠΑ, αποτελεί απειλή και όχι εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή
Οι δηλώσεις του Ισραηλινού πρέσβη στην Αθήνα (ακούστε το ηχητικό στο τέλος) ότι δεν βλέπει την Τουρκία ως «εστία τριβών» στην Ανατoλική Μεσόγειο και ότι η χώρα του δεν έχει άποψη για το αν τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ, επειδή το Ισραήλ δεν έχει νησιά (!),
Ο Ισραηλινός Πρέσβης χάλασε το παραμύθι: Δεν έχουμε νησιά ούτε και άποψη για την ΑΟΖ
Οι δηλώσεις αυτές συνέπεσαν μάλιστα με τη συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση της στρατηγικής συμφωνίας ανάμεσα στα υπουργεία Άμυνας Ελλάδας και Ισραήλ, που ξεκίνησε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το 2016 και ολοκληρώθηκε από τη ΝΔ, με τα δύο κόμματα να αλληλοσυγχαίρονται για τη συνεισφορά τους στον κοινό στόχο της αναβάθμισης των σχέσεων με το κράτος – δολοφόνο, το Ισραήλ.
Η κυβέρνηση της ΝΔ φέρνει στη Βουλή προς ψήφιση το νέο νομοσχέδιο που περιλαμβάνει δέσμη ακραία αυταρχικών και αντιδημοκρατικών μέτρων που περιστέλλουν δραστικά το δικαίωμα των εργαζομένων και του λαού να πραγματοποιούν δημόσιες συγκεντρώσεις και να διαδηλώνουν. Το νομοσχέδιο δίνει την εξουσία στις αστυνομικές και λιμενικές αρχές με διάφορες δικαιολογίες και προσχήματα να «απαγορεύει- να περιορίζει -διαλύει δημόσιες συναθροίσεις». Καθιερώνει το φακέλωμα εκείνων που οργανώνουν διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις απαιτώντας από αυτούς να γνωστοποιούν στις αστυνομικές αρχές τα στοιχεία ταυτότητας τους και τι σκοπεύουν να κάνουν. Οι διοργανωτές καθίστανται υπεύθυνοι για ότι τυχόν συμβεί σε μια διαδήλωση και θα τους επιβάλλονται ποινικές κυρώσεις.
Οι φιέστες υποδοχής του, ζεστού μεν λίγου δε, χρήματος στα αεροδρόμια όπου καταφθάνουν οι αλλοδαποί τουρίστες, δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα του σύγχρονου πολιτισμού της ασχημοσύνης: εκείνου που καθορίζεται από την υπαναχώρηση της τέχνης, ως μοχλού ανατροπής, τροφοδοτείται από τη μαζική παραγωγή πολιτισμικών υποπροϊόντων και, κυρίως, αναπαράγει, χαϊδολογώντας, τις πιο αδηφάγες πλευρές του ανθρώπινου όντος. Πέρα από τα ευτράπελα της συγκυρίας (πτήσεις από “απαγορευμένες” χώρες κ.ο.κ.), τα βιολιά και τα λαούτα γίνονταν δωράκι στον πελάτη, προσδίδοντας στην κουλτούρα που εκπροσωπούν έναν χυδαία αγοραίο χαρακτήρα. Η περιβόητη “ελληνική φιλοξενία” έχει ήδη μετατραπεί σε μια υπόθεση στυγνής ανταλλαγής, μια υπόθεση συμφέροντος. Οι “ξένοι με τα φράγκα” αξίζουν τις χορδές και τα όργανα, σε αντιδιαστολή με τους κατατρεγμένους που φτάνουν στα ίδια μέρη, οι οποίοι διώκονται, επαναπροωθούνται ή θαλασσοπνίγονται.
Ο τομέας της κατοικίας δέχεται την τελευταία δεκαετία μια βίαιη επίθεση. Η αισθητή μείωση του εισοδήματος, μέσω περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, η αύξηση της ανεργίας και η υπερφορολόγηση της ακίνητης περιουσίας αποτέλεσαν βασικές μνημονιακές πολιτικές πειθάρχησης που επιβλήθηκαν στην πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό το μείγμα πολιτικών λιτότητας οδήγησε τα περισσότερα νοικοκυριά στην υπερχρέωση και ώθησε σχεδόν 150.000 πρώτες κατοικίες να βαρύνονται με υποθήκες. Παράλληλα τα αυξημένα πάγια λειτουργικά έξοδα (φως, νερό, τηλέφωνο) σε συνδυασμό με τις πιέσεις που δέχονται πολλά νοικοκυριά για αποπληρωμή των δυσβάσταχτων πλέον ενυπόθηκων δανείων δυσχεραίνουν τις όποιες δυνατότητες των νοικοκυριών να ανταποκριθούν σε αυτές τις οικονομικές απαιτήσεις και να διατηρήσουν την κατοικία ή το διαμέρισμά τους. Η μικρή ιδιόκτητη κατοικία μετατρέπεται στα χρόνια της κρίσης σε μια δυσανάλογη οικονομική επιβάρυνση, ιδίως για τις οικονομικά ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
Ποια είναι η Αριστερά σήμερα; Σύμφωνα με τον Ι.Κ. Πρετεντέρη (Τα Νέα, 2.7.2020) Αριστερά είναι «…(ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, κόμμα Βαρουφάκη, αντιεξουσιαστές, Πακιστανοί μετανάστες, αλληλέγγυοι, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ανεμογεννήτριες κ.λπ.)…». Τι επιχειρεί ο Πρετεντέρης; Να ειρωνευθεί (να τρολάρει!), να διαβάλλει την Αριστερά, να συκοφαντήσει τους αλληλέγγυους και τις αλληλέγγυες ότι δήθεν στρέφουν το ενδιαφέρον τους μόνο στους πρόσφυγες και όχι στους Έλληνες. Να μειώσει το κίνημα για το περιβάλλον. Να αναδείξει τις μικρές διαφορές, πίσω από τις οποίες κρύβονται τα μεγάλα συμφέροντα, δηλαδή ο Κοπελούζος, ο Μυτιληναίος, τα αιολικά πάρκα και ο πατήρ Γεραπετρίτης…
Η πρόσφατη άρση των περιοριστικών μέτρων που επέλεξαν τα περισσότερα κράτη έφερε την αναμενόμενη αύξηση κρουσμάτων κορωνοϊού. Από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, μέχρι το λεγόμενο τρίτο κόσμο, τα ρεκόρ διαδέχονται το ένα το άλλο. Τα κριτήρια της εν λόγω άρσης κάθε άλλο παρά υγειονομικά ήταν. Το «φρενάρισμα» της καπιταλιστικής παραγωγής και –πολύ περισσότερο- του εμπορίου αποτέλεσε τη σπίθα της κρίσης που βάζει φωτιά στα οικονομικά επιτελεία του συστήματος. Η ανάγκη της διασφάλισης των κερδών και της υπερίσχυσης έναντι των ανταγωνιστών εξακολουθεί λογαριάζει τους θανάτους ως παράπλευρες απώλειες. Έτσι, κηρύχτηκε η «επανεκκίνηση» της οικονομίας χωρίς να έχουν στηριχθεί ουσιαστικά τα συστήματα υγείας. Ακριβώς αυτό συμβαίνει και στη χώρα μας, η οποία από 1η Ιουλίου ανοίγει σχεδόν καθολικά τη διασύνδεση με το εξωτερικό και την εσωτερική οικονομική δραστηριότητα. Η εξυπηρέτηση της ψεύτικης «βαρειάς βιομηχανίας» του τουρισμού έχει αναχθεί σε πρώτη προτεραιότητα για το εξαρτημένο ελληνικό κεφάλαιο.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 το ανερχόμενο στη Δύση ρεύμα του πανκ θα προκαλέσει το ενδιαφέρον και των εφημερίδων στην Ανατολική Γερμανία, για τις οποίες βέβαια το συγκεκριμένο είδος μουσικής δεν ήταν παρά ένα ακόμα όπλο στο οπλοστάσιο των αστικών ιδεολογιών για την χειραγώγηση των λαϊκών μαζών. Πολύ γρήγορα όμως και η ίδια η Λαοκρατική Δημοκρατία θα βρεθεί αντιμέτωπη με αυτό το φαινόμενο καθώς πολλοί Ανατολικογερμανοί νεολαίοι βλέπουν ότι μέσω αυτού του μουσικού ρεύματος μπορούν να εκφράσουν την δυσαρέσκεια τους με το σύστημα.
‘’Είμαστε η νέα γενιά/όμως τι έχουμε από την ζωή/περιμένουμε το τέλος του κόσμου…’’
Καθώς η πίεση της σκληρής πραγματικότητας δοκιμάζει όλο και περισσότερο το μιντιακό «παράδεισο», η κυβέρνηση οχυρώνεται για να αντιμετωπίσει και να προλάβει μέσω εκλογών, τη λαϊκή δυσαρέσκεια όσο και να κρύψει και τα εσωτερικά της ζητήματα και συγκρούσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως που έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση είναι η δική της ανεπάρκεια και η αδυναμία να σχεδιάσει και συντονίσει στοιχειωδώς τη διοίκηση της χώρας. Το «επιτελικό φιάσκο» στον τουρισμό δεν έχει προηγούμενο, με αλληλοδιαψεύσεις και κατηγορίες, σπασμωδικές αποφάσεις, «ράβε ξήλωνε» χωρίς κανένα σχεδιασμό, και μια μεγάλη οικονομική καταστροφή στον κλάδο που έχει τη μεγαλύτερη συνάρτηση με το ΑΕΠ της χώρας. Ενώ ο διεθνής τύπος – αυτός που «αποθέωνε» την κυβέρνηση, κάνει τώρα το αντίθετο.
Ετος 2014. Ολόκληρη η αμερικανική χιπ χοπ σκηνή βρίσκεται υπό την απόλυτη κυριαρχία μεγάλων δισκογραφικών εταιρειών και πολυεκατομμυριούχων μαύρων καλλιτεχνών όπως ο 50 Cent, που ήρθαν στο προσκήνιο τραγουδώντας Get Rich or Die Tryin’ (Γίνε πλούσιος ή πέθανε προσπαθώντας). Ολόκληρη; Οχι ακριβώς. Στα ισπανόφωνα γκέτο των αμερικανικών μεγαλουπόλεων αρκετά μικρά συγκροτήματα επιστρέφουν στον πολιτικό στίχο της Λατινικής Αμερικής της δεκαετίας του ’70 και του ’80. Ο Περουβιανός Immortal Technique ήταν ένας από τους πρώτους πολιτικοποιημένους καλλιτέχνες της αμερικανικής χιπ χοπ σκηνής του 21ου αιώνα που θα κερδίσει διεθνή αναγνωρισιμότητα. Στους τίτλους των τραγουδιών του δανείζεται φράσεις από έργα του Μαρξ και του Ενγκελς και τραγουδά για τις πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην Ασία ή τον ρόλο τους στα δίκτυα εμπορίας ναρκωτικών της Νότιας Αμερικής.
Στη δημοσκόπηση της MRB, παρ’ ότι δίνει στην κυβέρνηση 18 μονάδες διαφορά έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, το κυρίαρχο συναίσθημα που καταγράφεται μεταξύ των πολιτών είναι ο φόβος. Και η υπ’ η αριθμόν ένα αγωνία που διατυπώνουν οι ίδιοι πολίτες είναι η ανεργία, την οποία υποδεικνύουν, σε ποσοστό 49,3%, ως το σημαντικότερο πρόβλημα της χώρας σήμερα. Και τα δύο αυτά ευρήματα αποτυπώνουν μάλλον… κομψά μια πραγματικότητα, η οποία ήδη περιλαμβάνει μια αγορά εργασίας-ζούγκλα: Ο Ιούλιος μπήκε με μαζικές απολύσεις στους κλάδους του λιανεμπορίου και της εστίασης, καθώς για πολλές επιχειρήσεις έληξε το διάστημα των 45 ημερών στο οποία απαγορεύονταν οι απολύσεις μετά την αναστολή συμβάσεων. Ο ίδιος μήνας βρίσκει τους εποχικούς εργαζόμενους σε τουρισμό και επισιτισμό που τελούν ακόμη σε αναστολή να αναμένουν επί ματαίω το επίδομα των 534 ευρώ για τον Ιούνιο, το περίφημο πρόγραμμα Συν-Εργασία έχει αποτύχει παταγωδώς καθώς έχουν δηλώσει συμμετοχή μόλις 4.700 επιχειρήσεις από τις συνολικά 700.000 επιχειρήσεις της χώρας, και το Δώρο του Πάσχα γίνεται το νέο στοιχείο εμπαιγμού χιλιάδων εργαζομένων καθώς παραμένει άφαντο μαζί με το επίδομα άδειας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να περάσει από τη Βουλή το πιο επικίνδυνο νομοσχέδιο της Μεταπολίτευσης: Έναν νόμο «εκσυγχρονισμού» του «πλαισίου των συναθροίσεων» που καθιστά οποιαδήποτε διαδήλωση δυνητικά «απαγορευμένη», καθώς θέτει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι στα χέρια της αστυνομίας, δίνοντας της παράλληλα υπερεξουσίες μέσω της προκλητικής αοριστολογίας αλλά και των χουντικής έμπνευσης υποχρεώσεων των διαδηλωτών. Αυτή η επίθεση δεν αφορά μόνο την Αριστερά, αλλά κάθε δημοκρατικά σκεπτόμενο πολίτη της χώρας. Παράλληλα, δημιουργείται και η αστυνομική «Διεύθυνση Πρόληψης Βίας», που ανάμεσα σε ευγενείς ομολογουμένως σκοπούς, βάζει στόχαστρό της τη «ριζοσπαστικοποίηση»…
Θα πρέπει να γίνει σαφές ότι το νομοσχέδιο δεν αφορά μόνο «μπαχαλάκηδες» ή τους «αριστερούς που μονίμως διαμαρτύρονται και κλείνουν το κέντρο». Δυνητικά και στις κατάλληλες συνθήκες, αφορά όποιον πολίτη θελήσει να διαμαρτυρηθεί δημοκρατικά για κυβερνητικές αποφάσεις, ή έστω, όποιον πολίτη σέβεται το αξίωμα που αποδίδεται (λανθασμένα) στον Βολταίρο για το «διαφωνώ με αυτό που λες αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμα του να το λες».
Η κυβέρνηση του Ρεπουμπλικάνου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ πήρε το ρίσκο τη νύχτα να κλιμακώσει λίγο περισσότερο την ένταση τις σχέσεις των ΗΠΑ με την Ευρωπαϊκή Ένωση, μεγεθύνοντας περαιτέρω τον κατάλογο των ευρωπαϊκών προϊόντων στα οποία απειλεί να επιβάλει πρόσθετους τιμωρητικούς δασμούς.
Για την ώρα, η νέα εχθρική χειρονομία της Ουάσινγκτον παραμένει δυνητική, πάντως οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο μεγάλες εμπορικές δυνάμεις έχουν ήδη επιδεινωθεί πολύ εξαιτίας της σειράς τέτοιων αμερικανικών μονομερών κινήσεων μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Τραμπ το 2017.
Μαζικές κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο πυροδότησε η εν ψυχρώ δολοφονία του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ, στη Μινεάπολις των ΗΠΑ. Την ίδια ώρα, λάδι στη φωτιά έρχεται να ρίξει και η δολοφονία ενός ακόμα μαύρου από αστυνομικούς, στην Ατλάντα. Και κάπως έτσι, σε Ευρώπη, Ασία και Λατινική Αμερική εκατομμύρια κόσμου βροντοφωνάζουν «δεν μπορώ να αναπνεύσω» (τα τελευταία λόγια του Φλόιντ), και «Black Lives Matter» («Οι ζωές των Μαύρων Μετρούν»).
Η κυβέρνηση χτυπά το δικαίωμα στη διαδήλωση και την απεργία,περιστέλλει τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού,θωρακίζει το κράτος της καταστολής, της αστυνομοκρατίας και του αυταρχισμού
Πριν από λίγες ώρες, η κυβέρνηση της ΝΔ έφερε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τον περιορισμό και την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Το νομοσχέδιο αυτό -μνημείο αυταρχισμού και περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων- περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το δικαίωμα της αστυνομίας να περιορίζει δραστικά ή και να διαλύει συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις αν κρίνει πως “η διεξαγωγή τους θα διαταράξει δυσανάλογα την κοινωνικοοικονομική ζωή της συγκεκριμένης περιοχής”. Νομιμοποιεί την προληπτική απαγόρευση διαδηλώσεων αν οι αστυνομικές αρχές κρίνουν πως “απειλείται η δημόσια ασφάλεια”.
Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) και το ισλαμικό κίνημα αντίστασης Χαμάς τόνισαν, μετά από συνάντηση των ηγεσιών τους, «την ανάγκη ενίσχυσης της αντίστασης του παλαιστινιακού λαού απέναντι στην πολιτική πολιορκίας και λιμοκτονίας με στόχο την υποταγή του”.
«Το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και η Χαμάς πρέπει να κλιμακώσουν τη συνολική αντίσταση σε όλους τους χώρους συγχρουσης», ανέφεραν οι δύο οργανώσεις σε κοινή δήλωση.
Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει η επιστημονική κοινότητα για την δραματική μείωση του επιπέδου των υπογείων υδάτων. Σύμφωνα με το meteo.gr, τα μακροπρόθεσμα ελλείμματα βροχόπτωσης, τα κύματα καύσωνα και η αυξημένη εξάτμιση έχουν εξαντλήσει ένα μέρος της παροχής υπόγειων υδάτων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπη. «Ο χειμώνας του 2019-20 στην Ευρώπη ήταν ο πιο ζεστός όλων των εποχών, με λιγότερο χιόνι. Η άνοιξη ήταν επίσης πιο ξηρή και θερμότερη από το κανονικό, με ένα ιστορικό κύμα καύσωνα στα μέσα Μαΐου. Οι προβλέψεις για το καλοκαίρι του 2020 δεν φαίνονται πολύ καλύτερες. Για τρίτη συνεχή χρονιά, η Ευρώπη αντιμετωπίζει πιθανές λειψυδρίες.
«Είμαστε έτοιμοι να έχουμε το δικό μας κράτος με περιορισμένο αριθμό όπλων και ισχυρή αστυνομική δύναμη για την τήρηση του νόμου και της τάξης».
Οι Παλαιστίνιοι είναι έτοιμοι να ξαναρχίσουν άμεσες διαπραγματεύσεις με τους Ισραηλινούς και για ήσσονος σημασίας αλλαγές στα σύνορα, σύμφωνα με αντιπρόταση στο αμερικανικό σχέδιο για τη Μέση Ανατολή, η οποία περιήλθε σε γνώση του Γαλλικού Πρακτορείου. Ο Παλαιστίνιος πρωθυπουργός Μοχάμεντ Στάγεχ είχε αποκαλύψει στις αρχές Ιουνίου την ύπαρξη παλαιστινιακής πρότασης ― αλλά χωρίς να δώσει πολλές λεπτομέρειες ― για να ανατρέψει το σχέδιο της κυβέρνησης Τραμπ, που προβλέπει την προσάρτηση στο Ισραήλ τμημάτων της Δυτικής Όχθης και τη δημιουργία ενός αποστρατιωτικοποιημένου παλαιστινιακού κράτους σε κατακερματισμένο έδαφος και χωρίς της Ανατολική Ιερουσαλήμ πρωτεύουσά του.
Όταν ξέσπασαν οι μεγάλες Black Lives Matter διαδηλώσεις στην Αμερική και τη Βρετανία, ο Τραμπ αποκάλεσε τους διαμαρτυρόμενους «τρομοκράτες», «τραμπούκους», «εγκληματίες». Στη Βρετανία, η Υπουργός Εσωτερικών καταδίκασε τους χιλιάδες διαμαρτυρόμενους που κατέβασαν το άγαλμα του αρχιδουλοκτήτη Κόλστον από την κεντρική πλατεία του Μπρίστολ, «όχλο» και «χούλιγκανς» και απαίτησε από την αστυνομία να επιβάλλει το «κράτος δικαίου» και να τιμωρήσει τους εξεγερμένους αυστηρά. Τα έχουμε δει κι εμείς. Η κυβέρνηση και οι «φιλελεύθεροι» σχολιαστές στα ΜΜΕ κατήγγειλαν την «ανομία» του όχλου και απαίτησαν βαριές τιμωρίες για την εξεγερμένη νεολαία τον Δεκέμβρη του 2008, τους Αγανακτισμένους το 2011 και όσους αντιστέκονται στον αυταρχισμό της εξουσίας. Τώρα με τον νόμο για τις διαδηλώσεις που ετοιμάζει η κυβέρνηση και που έχει πολλές ομοιότητες με τη χουντική νομοθεσία, όπως εξήγησε η ΕφΣυν, η απαίτηση της μυθικής «σιωπηλής πλειοψηφίας» να αδειάσουν οι δρόμοι από διαμαρτυρόμενους γίνεται πράξη.
Τον αγώνα της καθημερινής επιβίωσης δίνουν οι εργαζόμενοι που έμειναν χωρίς δουλειά ή που τέθηκαν σε καθεστώς αναστολής και επιχειρούν να τα βγάλουν πέρα με το βοήθημα των 534 ευρώ. Αποκαλυπτικά για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι και τα επίσημα στοιχεία, καθώς από αυτά προκύπτει ότι σε αναστολή βρέθηκαν τον Μάιο 600.000 εργαζόμενοι, ενώ, πριν την εκδήλωση της υγειονομικής κρίσης, 3.200.000 πολίτες βρίσκονταν στο κατώφλι της φτώχειας. Η τραγική ιστορία της 9χρονης που λιποθύμησε από την πείνα στην Ρόδο, καθώς η μητέρα της βρέθηκε χωρίς δουλειά και χωρίς εισόδημα μέσα στην κρίση του κοροναϊού, φέρνει στο προσκήνιο και άλλες ιστορίες ανθρώπων που δίνουν καθημερινά τη μάχη της επιβίωσης.
Νέα εστία έντασης -τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο- έρχεται να δημιουργήσει το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις, το οποίο κατατέθηκε από την κυβέρνηση το απόγευμα της Δευτέρας στη Βουλή. Κι αυτό γιατί στην τελική μορφή του νομοσχεδίου του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη προβλέπεται μεταξύ άλλων οι αρχές θα έχουν το δικαίωμα να περιορίσουν ή και να απαγορεύσουν διαδηλώσεις, όταν δεν πληρούνται ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις. Προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η «μείωση των δημόσιων συναθροίσεων», εάν πιθανολογείται διαταραχή της «κοινωνικοοικονομικής ζωής της περιοχής». Ιδιαίτερα επίμαχο είναι το σημείο, όπου ορίζονται αυστηρότατες αρμοδιότητες για τον «οργανωτή», τον οποίο θα βαραίνουν και ποινικές ευθύνες, ακόμη και σε περίπτωση επεισοδίων από τρίτους. Έμπειροι νομικοί επισημαίνουν μάλιστα πως οι προβλέψεις για τις «ποινικές ευθύνες» του οργανωτή ενδεχομένως να αποτελέσουν και την πραγματική «κερκόπορτα» για την απόπειρα «μπλόκου» στις διαδηλώσεις με δεδομένο πως φαντάζει πολύ δύσκολο ένα πρόσωπο ή τον επικεφαλής μιας συλλογικότητας να αναλάβει την ευθύνη για το τι θα πράξει ο καθένας ή τι θα συμβεί σε μια συνάθροιση εκατοντάδων ή χιλιάδων ατόμων.
Εάν η «απορία ψάλτου» είναι... ο βήχας, κάθε αμηχανία και «παγωμάρα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη εύκολα επισύρει κάτι βολικότερο: «Καταχώνιασμα» των θεμάτων που προκάλεσαν την ενόχληση. Με τόση ισχύ που διαθέτει στα ΜΜΕ η κυβέρνηση, γιατί να μην αποφεύγει ακόμη και τον βήχα; Προτιμότερη είναι η τάχιστη παράδοση του ακανθώδους ζητήματος στη λήθη. Όπως ακριβώς συνέβη με τις δηλώσεις που έκανε για τη Λιβύη, πριν από λίγες ημέρες, ο αναπληρωτής σύμβουλος του πρωθυπουργού για θέματα εθνικής ασφάλειας, Θάνος Ντόκος. Σύμφωνα με τον κ. Ντόκο, η ελληνική εξωτερική πολιτική έκανε λανθασμένη «επένδυση» στον Χαφτάρ. Επί λέξει: «Έχει αλλάξει το momentum της σύγκρουσης. Από εκεί που είχαμε “επενδύσει” και εμείς, όταν φαινόταν ότι έχει το πάνω χέρι, πλέον φαίνεται ότι χάνει στο πεδίο των μαχών και ίσως οι πολιτικές του μέρες να είναι μετρημένες».
