Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Στρατηγικός διάλογος» ξένων αφεντικών και ντόπιων υποτελών

Στις 13 και 14 Δεκέμβρη πραγματοποιείται ο αποκαλούμενος «στρατηγικός διάλογος» ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα.
Επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας θα είναι ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Γ. Κατρούγκαλος, ενώ στην αποστολή θα συμμετέχουν ο ναύαρχος, Ε. Αποστολάκης, ο υφυπουργός Οικονομικών και Ανάπτυξης, Γιαννακίδης, ο υφυπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Κρέτσος, και ένα «τσούρμο» γενικών γραμματέων και άλλων υπηρεσιακών παραγόντων που αφορούν τα Υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, και Προστασίας του Πολίτη.

Από το εύρος και τη σύνθεση της ελληνικής αντιπροσωπείας γίνεται φανερό ότι η συνάντηση αυτή γίνεται σε μια περίοδο όπου οι σχέσεις Ελλάδας και ΗΠΑ, όπως δήλωσε στο αμερικανικό περιοδικό Defense News ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας, Π. Ρήγας, «έχουν περάσει σε άλλη φάση πολύπλευρης συνεργασίας, στη βάση αμοιβαίου οφέλους, βγαίνοντας από τη μονοκαλλιέργεια της στρατιωτικής συνεργασίας…», για να συνεχίσει ότι «η Ελλάδα αποτελεί πύλη και εφαλτήριο για οικονομικές δραστηριότητες σε μία μεγάλη περιοχή που αγγίζει τρείς ηπείρους και περιλαμβάνει τη Βαλκανική, τη Μαύρη Θάλασσα και τη Β. Αφρική. Επενδύοντας λοιπόν κάποιος στη χώρα μας ανοίγει τις πύλες μιας περιοχής που βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος…».
Η έναρξη του στρατηγικού διαλόγου θα περιλαμβάνει έξι θεματικές ενότητες: Άμυνα και Ασφάλεια – Η περιφερειακή πολιτική και οικονομία – Ενεργειακή Συνεργασία – Κράτος Δικαίου και καταπολέμηση της τρομοκρατίας – Εμπόριο/Επενδύσεις και Καινοτομία και Επαφές Πολιτών.
Αυτόν το «στρατηγικό διάλογο» ο Τσίπρας και τα επιτελεία του Μαξίμου τον προπαγανδίζουν σαν ένα ιστορικό ορόσημο, μια αναβάθμιση της Ελλάδας που θα παίξει αδιαμφισβήτητο πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή και θα αναβαθμίσει τη χώρα σε διεθνές επίπεδο.
Στην πραγματικότητα, στον «περίφημο» αυτό διάλογο, θα συγκεκριμενοποιηθούν οι υποχρεώσεις και θα καθοριστεί ο συγκεκριμένος ρόλος της Ελλάδας στα γενικότερα γεωστρατηγικά και πολιτικό-οικονομικά σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή. Θα συγκεκριμενοποιηθούν τα στρατηγικά σχέδια των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών στα μακρινά σύνορα των ΗΠΑ, όπως θεωρούν και χωρίς περιστροφές αποκαλούν την Ελλάδα και άλλες μικρές χώρες στα Βαλκάνια, την Α. Ευρώπη και σε άλλα μέρη της γης. Θα εξειδικευτούν πιο αναλυτικά και θα προωθηθούν με ταχύτερους ρυθμούς και πιο αποφασιστικά οι παραχωρήσεις και οι εξυπηρετήσεις της Ελλάδας απέναντι στις ΗΠΑ, που έχουν ήδη συμφωνηθεί στη συνάντηση Τραμπ – Τσίπρα και κινούνται στα πλαίσια της «Εθνικής Στρατηγικής» που έχουν αποφασίσει τα επιτελεία των ΗΠΑ από το τέλος του 2017.
Ήδη μετά τη συνάντηση του Τραμπ με τον Τσίπρα, ο «αριστερός» πρωθυπουργός δήλωνε πως έχει κοινές αρχές με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και πως «οι ΗΠΑ είναι ο καλύτερος στρατηγικός σύμμαχος στην περιοχή», που συμπληρώθηκε από τη δήλωση του Έλληνα υπουργού Εθνικής Άμυνας, Π. Καμμένου, που καλούσε τις ΗΠΑ να αναπτύξουν τις στρατιωτικές τους δυνάμεις «σε μια πιο μόνιμη βάση όχι μόνο στον κόλπο της Σούδας αλλά επίσης στον Βόλο, στη Λάρισα και την Αλεξανδρούπολη και στο μέλλον και στην Κάρπαθο». Από τότε βέβαια οι αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις και η εμπλοκή της Ελλάδας στα αμερικανονατοϊκά σχέδια έχουν πάει πολύ μακρύτερα. Οι καθημερινές αποκαλύψεις για την παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων δείχνουν όλο και πιο καθαρά πως η Ελλάδα μετατρέπεται σε ένα ξέφραγο αμερικανό-νατοϊκό οικόπεδο και η χώρα μας εμπλέκεται όλο και περισσότερο στους τυχοδιωκτικούς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
Το State Department, γνωρίζοντας εκ των προτέρων τα αποτελέσματα του «στρατηγικού διαλόγου», δεν κρύβει τη μεγάλη ικανοποίησή του. Δύο μέρες πριν την έναρξή του ανώτερος αξιωματούχος του αμερικανικού ΥΠ. ΕΞ. χαρακτηρίζει το διάλογο αυτό σαν «μια ιδιαίτερη στιγμή για την πορεία των ελληνοαμερικανικών σχέσεων που θα εμβαθύνει τη διμερή συνεργασία». Εκφράζοντας την ικανοποίηση του State Department δήλωσε πως ο συγκεκριμένος στρατηγικός διάλογος δεν θα αναλωθεί απλά σε γενικές θεωρητικές συζητήσεις, γιατί αυτός στηρίζεται σε μια σειρά από συνεργασίες που έχουν πραγματοποιηθεί ανάμεσα στην αμερικανική και στην ελληνική πλευρά.
Ωστόσο, ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η δήλωση του Αμερικανού αξιωματούχου αναφορικά με την Τουρκία. Δήλωση που εκμηδενίζει ένα βασικό στοιχείο της προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τη δικαιολόγηση για πρόσδεση της χώρας στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Σύμφωνα με την προπαγάνδα αυτή των επιτελείων του Μαξίμου η παράδοση ελληνικής γης στις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ, η εμπλοκή στα επικίνδυνα και τυχοδιωκτικά σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού αποτελούν το αντάλλαγμα για την προστασία της Ελλάδας από την απειλή της επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας. Δήλωσε λοιπόν ο Αμερικανός αξιωματούχος: «Το γεγονός ότι ενισχύουμε τη συνεργασία μας με έναν σύμμαχο του ΝΑΤΟ δεν πρέπει ποτέ να θεωρείται ως απομάκρυνση από τη συνεργασία μας με έναν άλλο σύμμαχο του ΝΑΤΟ».
Οι Αμερικανοί ηγέτες δεν θα ήθελαν σε καμία περίπτωση να σπρώξουν την Τουρκία στην αγκαλιά της Ρωσίας. Αντίθετα επιδιώκουν να σταθεροποιήσουν την Τουρκία στους κόλπους του αμερικανό-νατοϊκού συνασπισμού. Και αυτό δεν θα το διακινδύνευαν δίνοντας κάποια «δώρα» στην Ελλάδα. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Ερντογάν και οι επιτελείς του και το χειρίζεται ανάλογα και μέχρι στιγμής αποτελεσματικά. Εξ άλλου τα ίδια τα γεγονότα το επιβεβαιώνουν σε κάθε σοβαρή διένεξη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Όσον αφορά τον περιφερειακό ρόλο της Ελλάδας, το State Department εκφράζει και εδώ την ικανοποίησή του και αναφερόμενος ο εκπρόσωπός του στη συμφωνία των Πρεσπών τη θεωρεί σαν δείγμα πειθήνιας εφαρμογής της γενικής γεωστρατηγικής των αμερικανό-νατοϊκών συμμάχων. Όσο για το ενεργειακό ζήτημα οι «στρατηγικοί σύμμαχοι» δεν κρύβουν το ρόλο στον οποίο θέλουν να ευθυγραμμίσουν τη χώρα μας και να τη μετατρέψουν σε πυλώνα ενεργειακής ασφάλειας. Αυτό το ξεκαθάρισε ο εκπρόσωπος του αμερικανικού ΥΠ. ΕΞ., δηλώνοντας πως η χώρα μας μπορεί και πρέπει να συμβάλλει ώστε η Ευρώπη να διαφοροποιηθεί από τις πηγές προμήθειάς της (δηλ. Ρωσία και φίλες προς αυτή χώρες), όσο και από το είδος ενέργειας. Δήλωσε συγκεκριμένα: «Αυτό θα είναι εξαιρετικά σημαντικό και αν η Ελλάδα πάρει τις σωστές αποφάσεις μπορεί να παίξει κομβικό ρόλο στο να διασφαλιστεί ότι η Ευρώπη, οι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και η υπόλοιπη περιοχή δεν θα είναι όμηροι εχθρικών δυνάμεων... Ξέρουμε ακριβώς τι συμβαίνει και δεν θέλουμε να συμβεί οπουδήποτε αλλού. Πρέπει να σταματήσει και η Ελλάδα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό».
Τέλος, όσον αφορά τις αμερικανικές επενδύσεις στην Ελλάδα, οι δηλώσεις του εκπρόσωπου του State Department ήταν μια ψυχρολουσία στις εξαγγελίες και την προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι Αμερικάνοι αξιωματούχοι, με τον γνωστό ωμό και χωρίς περιστροφές τρόπο τους, ξεκαθάρισαν πως η αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης γιατί οι Αμερικάνοι επενδυτές παίρνουν ανεξάρτητα τις αποφάσεις τους. Για να ακολουθήσει, αντί για κάποιες αισιόδοξες έστω και χαμηλών προσδοκιών υποσχέσεις, η γνωστή υπόδειξη για την πιστή εφαρμογή των «μεταρρυθμίσεων». Συγκεκριμένα: «Αυτό που μπορούμε να κάνουμε από την πλευρά μας ως αμερικανική κυβέρνηση είναι να επισημάνουμε τις ευκαιρίες που υπάρχουν αλλά, όπως γνωρίζετε, δεν είμαστε κρατικά ελεγχόμενη οικονομία. Οι επενδυτές λαμβάνουν τις δικές τους αποφάσεις με βάση την εκτίμησή τους για τις ευκαιρίες. Θα ήμασταν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι η ελληνική κυβερνήτη να εφαρμόσει το είδος των μεταρρυθμίσεων και πολιτικών που χρειάζεται να κάνει για να καταστήσει την ελληνική αγορά πιο ελκυστική στους επενδυτές. Και προς αυτή την κατεύθυνση είχαν κάποιες αρχικές συζητήσεις στη ΔΕΘ και ελπίζουμε ότι τα μέρη θα μπορέσουν να οικοδομήσουν πάνω σ’ αυτές. Μπορούμε να υποστηρίξουμε, αλλά η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν θα έχει τον ηγετικό ρόλο στην κατεύθυνση των επενδύσεων».
Μπορεί λοιπόν κανείς να φανταστεί γιατί ο Τσίπρας, τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΥΓΗ, τα προσκείμενα ΜΜΕ, πέρα από γενικόλογες και αόριστες μεγαλοστομίες για επενδύσεις, πυλώνες ενέργειας, ηγετικό περιφερειακό ρόλο Ελλάδας, αποφεύγουν να αναφέρονται συγκεκριμένα σ’ αυτόν το «στρατηγικό διάλογο» και να πανηγυρίζουν όπως κάνουν σε άλλες περιπτώσεις.
Δυστυχώς για τον ελληνικό λαό πίσω από την απατηλή προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, με την αντιπολίτευση και τα άλλα αστικά κόμματα στην ίδια γραμμή, η χώρα μας βρίσκεται στρατιωτικά παραδομένη στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, οικονομικά εξαρτημένη από τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, με κυρίαρχο τον γερμανικό, και επικίνδυνα εκτεθειμένη στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, ενώ η φτωχοποίηση, η υποβάθμιση της ζωής, της υγείας, της παιδείας, η ανεργία συνεχώς θα χειροτερεύουν. Ο μαζικός, παλλαϊκός αγώνας είναι ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κλυδωνίζονται οι κυβερνήσεις Τσίπρα-Ζάεφ

Δύσκολος ο ρόλος των λακέδων του ιμπεριαλισμού Εντείνονται οι πιέσεις ΗΠΑ-ΕΕ Ανοιχτά είναι όλα τα σενάρια στη γειτονική πΓΔΜ - αλλά και στη χώρα μας, μετά την παραίτηση Κοτζιά - με το πολιτικό σκηνικό να εμφανίζεται ιδιαίτερα ρευστό και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, να δίνει «μάχη» στη Βουλή για να καταφέρει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ με απειλές, υποσχέσεις, εκβιασμούς, αλλά και με προβλέψεις για ενδεχόμενο νέου πολέμου στα Βαλκάνια, πιέζουν σκληρά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Ανακοίνωση της ΕΡΓΑΣ

Να υπερασπίσουμε την ταξική ανεξαρτησία των συνδικάτων από το κράτος και την εργοδοσία
Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες πρωτοφανών γεγονότων, εξαιρετικά ανησυχητικών για το συνδικαλιστικό κίνημα. Ο ΣΔΟΕ, μετά από εισαγγελική εντολή, εισέβαλε προκλητικά στα γραφεία της ΕΛΜΕ Πειραιά προχωρώντας σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του σωματείου. Μπροστά σ’ ένα τέτοιο περιστατικό θα περίμενε κανείς μια δριμεία καταγγελία αυτής της αντιδημοκρατικής ενέργειας από την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος. Όχι όμως μόνο αυτό δεν έγινε, αλλά στον αντίποδα η ηγεσία της ΓΣΕΕ συναντήθηκε με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ζήτησε την επέμβαση της αστυνομίας για να “διασφαλιστούν” λειτουργίες σε συνέδρια και εκλογές στα Εργατικά Κέντρα! Η έκκληση αυτή, μάλιστα, αμέσως “έπιασε τόπο”, καθώς καταγγέλθηκε παρουσία αστυνομίας στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Πριν μέρες, το ίδιο έγινε και στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης μετά από προσφυγή της προέδρου του Εργατικού …

Κατευθύνσεις και στόχοι της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Το τραγούδι της Αγγλίδας Vera Lynn υποσχόταν στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα ηλιόλουστο μέλλον στους στρατιώτες που έδιναν τις ζωές τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η νέα έκθεση ΟΟΣΑ υπόσχεται, όπως λέει και ο τίτλος της, «ένα λαμπρό μέλλον για την ελληνική εκπαίδευση» ή αλλιώς επιστροφή στην «κανονικότητα». Όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στη σχολική τάξη, εύλογα, ρωτάνε; Σε ποια «κανονικότητα»; H επιστροφή στην «κανονικότητα» Να αποδεχτούμε λοιπόν ότι είναι πια «κανονικότητα» η δραματική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, η αποψίλωση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού (35.0000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία 8 χρόνια), οι μηδενικοί διορισμοί, η αύξηση της αναλογίας μόνιμης και ελαστικής εργασίας (περίπου 15% οι πάσης φύσεως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), η τρομερή αύξηση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε 2-5 σχολεία (περίπου το 25% του συνόλου), η εξαφάνιση των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, η απίστευτη εντατικοποίηση χρόνο…