Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΙΣΡΑΗΛ Η πολιτική των ΗΠΑ και ο ρόλος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ

Το ρόλο της ως «σημαιοφόρου» των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου απέδειξε για μία ακόμη φορά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Μαζί με τις άλλες κυβερνήσεις της ΕΕ ψήφισε υπέρ του σχεδίου απόφασης που προώθησαν  οι ΗΠΑ στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για την καταδίκη της παλαιστινιακής οργάνωσης «Χαμάς», της «Ισλαμικής Τζιχάντ» και άλλων οργανώσεων, με το πρόσχημα της εκτόξευσης ρουκετών κατά του πάνοπλου στρατού του Ισραήλ, που δολοφονεί καθημερινά νέους και παιδιά.

Δηλαδή, τάχθηκαν με τον θύτη και καταδίκασαν το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού στην αντίσταση στη βαρβαρότητα, για το αυτονόητο δικαίωμα σε μια ελεύθερη και ανεξάρτητη πατρίδα. Πέρα από την υποκρισία για τη στήριξη του Παλαιστινιακού λαού που εκφράζει κατά καιρούς, η κυβέρνηση αρνείται να εφαρμόσει ομόφωνη απόφαση της Βουλής του Δεκέμβρη του 2015 για αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους, ενώ αναβαθμίζει ακόμα παραπέρα τη στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ.
Το αμερικανικό σχέδιο απόφασης, που τροποποιήθηκε την τελευταία στιγμή με αναφορά στην ανάγκη επίτευξης μίας συνολικής συμφωνίας με βάση «σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ» για το Παλαιστινιακό, ώστε να έχει την υποστήριξη των 28 χωρών της ΕΕ, ψηφίστηκε από 87 χώρες (μεταξύ των οποίων η Ελλάδα). Το καταψήφισαν 57, ενώ 33 απείχαν. Ωστόσο, δεν κατάφερε να αποτελέσει απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, γιατί δεν συγκέντρωσε την ενισχυμένη πλειοψηφία των δύο τρίτων των 193 μελών του ΟΗΕ, την οποία απαίτησε προηγουμένως ομάδα αραβικών χωρών με επικεφαλής το Κουβέιτ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κλυδωνίζονται οι κυβερνήσεις Τσίπρα-Ζάεφ

Δύσκολος ο ρόλος των λακέδων του ιμπεριαλισμού Εντείνονται οι πιέσεις ΗΠΑ-ΕΕ Ανοιχτά είναι όλα τα σενάρια στη γειτονική πΓΔΜ - αλλά και στη χώρα μας, μετά την παραίτηση Κοτζιά - με το πολιτικό σκηνικό να εμφανίζεται ιδιαίτερα ρευστό και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, να δίνει «μάχη» στη Βουλή για να καταφέρει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ με απειλές, υποσχέσεις, εκβιασμούς, αλλά και με προβλέψεις για ενδεχόμενο νέου πολέμου στα Βαλκάνια, πιέζουν σκληρά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Ανακοίνωση της ΕΡΓΑΣ

Να υπερασπίσουμε την ταξική ανεξαρτησία των συνδικάτων από το κράτος και την εργοδοσία
Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες πρωτοφανών γεγονότων, εξαιρετικά ανησυχητικών για το συνδικαλιστικό κίνημα. Ο ΣΔΟΕ, μετά από εισαγγελική εντολή, εισέβαλε προκλητικά στα γραφεία της ΕΛΜΕ Πειραιά προχωρώντας σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του σωματείου. Μπροστά σ’ ένα τέτοιο περιστατικό θα περίμενε κανείς μια δριμεία καταγγελία αυτής της αντιδημοκρατικής ενέργειας από την ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος. Όχι όμως μόνο αυτό δεν έγινε, αλλά στον αντίποδα η ηγεσία της ΓΣΕΕ συναντήθηκε με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και ζήτησε την επέμβαση της αστυνομίας για να “διασφαλιστούν” λειτουργίες σε συνέδρια και εκλογές στα Εργατικά Κέντρα! Η έκκληση αυτή, μάλιστα, αμέσως “έπιασε τόπο”, καθώς καταγγέλθηκε παρουσία αστυνομίας στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Πριν μέρες, το ίδιο έγινε και στο συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης μετά από προσφυγή της προέδρου του Εργατικού …

Κατευθύνσεις και στόχοι της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Το τραγούδι της Αγγλίδας Vera Lynn υποσχόταν στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα ηλιόλουστο μέλλον στους στρατιώτες που έδιναν τις ζωές τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η νέα έκθεση ΟΟΣΑ υπόσχεται, όπως λέει και ο τίτλος της, «ένα λαμπρό μέλλον για την ελληνική εκπαίδευση» ή αλλιώς επιστροφή στην «κανονικότητα». Όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στη σχολική τάξη, εύλογα, ρωτάνε; Σε ποια «κανονικότητα»; H επιστροφή στην «κανονικότητα» Να αποδεχτούμε λοιπόν ότι είναι πια «κανονικότητα» η δραματική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, η αποψίλωση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού (35.0000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία 8 χρόνια), οι μηδενικοί διορισμοί, η αύξηση της αναλογίας μόνιμης και ελαστικής εργασίας (περίπου 15% οι πάσης φύσεως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), η τρομερή αύξηση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε 2-5 σχολεία (περίπου το 25% του συνόλου), η εξαφάνιση των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, η απίστευτη εντατικοποίηση χρόνο…