Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο αγροτικός – κτηνοτροφικός κόσμος στο εκτελεστικό απόσπασμα

(προκήρυξη που μοίρασε η ΚΟ του Μ-Λ ΚΚΕ στην Ήπειρο)
Αγρότη, Αγρότισσα
Ενώ σε εποχές κρίσης η αγροτική παραγωγή της χώρας θα έπρεπε να είναι από τις κύριες προτεραιότητες της Πολιτείας, σαν ένας από τους σπουδαιότερους και κρίσιμους κλάδους της οικονομίας, ο οποίος αφορά μάλιστα την παραγωγή τροφίμων, θυσιάζεται για την κερδοφορία λιγοστών ντόπιων, αλλά και ξένων συμφερόντων. Ο λαός εξακολουθεί να ζει σε μια ζοφερή πραγματικότητα οικονομικής εξουθένωσης, που όχι μόνο δεν την άμβλυνε αλλά αντίθετα την συνεχίζει η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Το αγροτικό εισόδημα έχει καταρρακωθεί, οι φορολογικές και ασφαλιστικές εισφορές γονατίζουν και τα πιο κερδοφόρα αγροτικά νοικοκυριά, οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις εξανεμίζονται από τα τραπεζικά βιβλιάρια πριν καλά-καλά τις δούμε. Το κόστος παραγωγής, αυξάνεται σταθερά και αλματωδώς, με το κόστος ενέργειας να έχει αυξηθεί πάνω από 65% μόνο τα τελευταία χρόνια, έτσι ώστε για το πετρέλαιο ο Έλληνας αγρότης να πληρώνει 330 € ανά χιλιόλιτρο, ενώ ο Ισπανός 78 € και ο Γάλλος 108 €. Μετά απ΄ όλα αυτά μας κατηγορούν κιόλας για έλλειψη… ανταγωνιστικότητας!
Ενώ από χρόνια η κτηνοτροφική παραγωγή της χώρας έπρεπε να πάψει να είναι ο φτωχός συγγενής της αγροτικής παραγωγής, μιας και μπορεί να πολλαπλασιάζει τη συνολική της αξία, να εφοδιάζει τη χώρα με τα εξειδικευμένα διατροφικά προϊόντα υψηλής αξίας και να αποτελεί σημαντικό παραγωγικό κλάδο εξαγωγών, θυσιάζεται για χάρη της μεταποιητικής βιομηχανίας και των ξενικών εισαγωγών που σαρώνουν τη χώρα. Το «καρτέλ» του γάλακτος που αποδεκάτισε την ελληνική αγελαδοτροφία, έχει βάλει τώρα στο στόχαστρό του την ελληνική αιγοπροβατοτροφία. Με την κρατική υποστήριξη, οι γαλακτοβιομηχανίες από τη μια μεριά κατεβάζουν την τιμή του γάλακτος σε επίπεδα που κάνουν απαγορευτική την παραγωγή του και από την άλλη νοθεύουν και την ντόπια παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων με γάλατα εισαγωγής.
Όχι δεν είναι ουρανοκατέβατη αυτή η αντιαγροτική πολιτική. Αποτελεί μια απολύτως μεθοδευμένη προσπάθεια αρπαγής του αγροτικού μόχθου που μετατρέπει το μικρομεσαίο αγροτικό νοικοκυριό σε δούλο της βιομηχανίας και τον οδηγεί τελικά στην εξαφάνισή του. Θεματοφύλακες αυτής της πολιτικής είναι η ΕΕ – με την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), που καθορίζει επακριβώς τις προτεραιότητες και που όλο τυχαία (;) εξυπηρετούν τις Βορειοευρωπαϊκές χώρες – μαζί φυσικά με τις ελληνικές κυβερνήσεις που διαχρονικά κάνουν τα πάντα για να αποδείξουν ότι σ’ αυτό τον τόπο τα συμφέροντα των εισαγωγέων κυριαρχούν έναντι των ντόπιων παραγωγών. Υποτέλεια και εξάρτηση τα χρόνια κουσούρια τους.
Η αντίσταση σ’ αυτήν τη στρατηγική του αφανισμού απαιτεί από μεριά του αγροτικού κόσμου ισχυρά συνδικαλιστικά όργανα, αγροτικούς συλλόγους, επιτροπές αγροτών, πρωτοβουλίες, συνελεύσεις και συλλογικές δράσεις για την προάσπιση του αγροτικού εισοδήματος. Απαιτείται το ξεγάντζωμα από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις που αποτέλεσαν το τυράκι στη μεγάλη φάκα της διάλυσης της αγροτικής παραγωγής της χώρας, αλλά και από τους κατά καιρούς αγροτοπατέρες, που δουλειά τους είναι να σπέρνουν αυταπάτες και να χρυσώνουν το χάπι της καταστροφής. Ειδικότερα στο σημερινό προεκλογικό κλίμα απάτης και δημαγωγίας θα ακούσουμε νέες υποσχέσεις για το μέλλον της αγροτιάς.
Σίγουρα αυτός είναι ο δύσκολος, αλλά ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να εμποδίσει τον αφανισμό των αγροτικών νοικοκυριών και να εγγυηθεί ένα πραγματικά καλύτερο αύριο στον αγροτικό κόσμο της χώρας. Αυτός ο δρόμος είναι κοινός με τις αντιστάσεις όλου του άλλου εργαζόμενου λαού που μαστίζεται από την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.
Αυτόν το δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν οι αγρότες τώρα που ξαναζεσταίνουν τα τρακτέρ, τώρα που η φτώχεια και η απειλή της εξαφάνισής τους, τους οδηγεί ξανά στα μπλόκα του αγώνα.
– Κάτω η αντιλαϊκή – αντιαγροτική πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ολιγαρχίας
– Να ικανοποιηθούν πλήρως τα άμεσα αιτήματα της αγροτιάς
Μπροστά στο φάσμα της καταστροφής μοναδική διέξοδος οι καλά οργανωμένοι ενωτικοί και συντονισμένοι αγώνες
– Τίποτα δεν χαρίζεται
– Εργατιά – Αγροτιά, μια φωνή και μια γροθιά,
– Κάτω τα μνημόνια νέα και παλιά
– Οργάνωση – Αντίσταση – Αγώνας

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στις 7 Γενάρη μπαίνει σε λειτουργία ο νέος βελτιωμένος και αναβαθμισμένος διαδικτυακός τόπος του Μ-Λ ΚΚΕ

Στις αποφάσεις του 6ου Συνεδρίου του Μ-Λ ΚΚΕ (Μάης 2018) επισημάνθηκε η ανάγκη να αναβαθμισθεί ο ιστότοπος του Κόμματος στο διαδίκτυο, τονίζοντας με ιδιαίτερη έμφαση πως μέσα από την πορεία αυτή πρέπει να επιδιώξουμε να εξασφαλίσουμε τους όρους μιας ζωντανής λειτουργίας του με διαρκή, έγκαιρη και επίκαιρη ενημέρωση.

Κλυδωνίζονται οι κυβερνήσεις Τσίπρα-Ζάεφ

Δύσκολος ο ρόλος των λακέδων του ιμπεριαλισμού Εντείνονται οι πιέσεις ΗΠΑ-ΕΕ Ανοιχτά είναι όλα τα σενάρια στη γειτονική πΓΔΜ - αλλά και στη χώρα μας, μετά την παραίτηση Κοτζιά - με το πολιτικό σκηνικό να εμφανίζεται ιδιαίτερα ρευστό και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, να δίνει «μάχη» στη Βουλή για να καταφέρει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ με απειλές, υποσχέσεις, εκβιασμούς, αλλά και με προβλέψεις για ενδεχόμενο νέου πολέμου στα Βαλκάνια, πιέζουν σκληρά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Κατευθύνσεις και στόχοι της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Το τραγούδι της Αγγλίδας Vera Lynn υποσχόταν στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα ηλιόλουστο μέλλον στους στρατιώτες που έδιναν τις ζωές τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η νέα έκθεση ΟΟΣΑ υπόσχεται, όπως λέει και ο τίτλος της, «ένα λαμπρό μέλλον για την ελληνική εκπαίδευση» ή αλλιώς επιστροφή στην «κανονικότητα». Όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στη σχολική τάξη, εύλογα, ρωτάνε; Σε ποια «κανονικότητα»; H επιστροφή στην «κανονικότητα» Να αποδεχτούμε λοιπόν ότι είναι πια «κανονικότητα» η δραματική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, η αποψίλωση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού (35.0000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία 8 χρόνια), οι μηδενικοί διορισμοί, η αύξηση της αναλογίας μόνιμης και ελαστικής εργασίας (περίπου 15% οι πάσης φύσεως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), η τρομερή αύξηση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε 2-5 σχολεία (περίπου το 25% του συνόλου), η εξαφάνιση των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, η απίστευτη εντατικοποίηση χρόνο…