Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νόμπελ υποτέλειας και αμερικανοφροσύνης

Κάτοχοι Νόμπελ Ειρήνης: Κίσινγγερ, Βαλέσα, Γκορμπατόφ, Κάρτερ
O Τσίπρας, υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης και αποδέκτης θερμών συγχαρητηρίων από όλους τους βασικούς εκπρόσωπους του ιμπεριαλισμού: Σόλεντενμπεργκ (ΓΓ του ΝΑΤΟ), Πομπέο (υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ), Ζαν Κλωντ Γιούγκερ (πρόεδρος Ευρωπαϊκής επιτροπής), Μπόλτον (σύμβουλος Ασφάλειας των ΗΠΑ), Μέϊ (πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας), Μοσκοβισί και όλους τους καταπιεστές και δυνάστες των λαών.

Ο λόγος για την υποψηφιότητα, η Συμφωνία των Πρεσπών. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η συμφωνία αυτή ήταν μία σοβαρή υπόθεση για τους αμερικανονατοϊκούς ιμπεριαλιστές και ο Τσίπρας, σαν πιστός υπηρέτης, εκτέλεσε την αποστολή που του ανάθεσαν με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο.
Όμως οι υπηρεσίες που προσέφερε και προσφέρει στους αμερικάνους πάτρωνές του πάνε πολύ μακρύτερα και σε μεγάλο βάθος. Διαβάζοντας κανείς την ολοκληρωμένη έκθεση του αμερικάνικου Υπουργείου Εξωτερικών διαβάζει την κυνική και απροκάλυπτη αναφορά πως ο Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, καθ’ υπαγόρευση της Αμερικανικής πρεσβείας, έχει αναλάβει «ηγετικό ρόλο στην ενσωμάτωση των χωρών των Δ. Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ», προωθεί την πολιτική που «ενθαρρύνει την ενεργή συμμετοχή της Ελλάδας στην ενίσχυση της περιφερειακής και παγκόσμιας ασφάλειας για την προστασία της αμερικανικής πατρίδας (!) και των συμφερόντων της». Πως στην Ελλάδα, κάτω από την υπαγόρευση της Αμερικανικής πρεσβείας, καλλιεργείται το έδαφος «να διαμορφωθεί μια νέα γενιά ηγετών, φίλα προσκείμενων στις ΗΠΑ και στις αξίες που οι τελευταίες πρεσβεύουν».
Με όλα αυτά τα προσόντα είναι πολύ λογικό ο Τσίπρας να θεωρείται ένας από τους ισχυρότερους διεκδικητές για το Νόμπελ.
Η υποτέλεια και η αμερικανοφροσύνη του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από το γεγονός ότι αποτελούν μια ιστορικής σημασίας καταρράκωση του κύρους της Αριστεράς και των ηρωικών αγώνων του λαού μας για την ανεξαρτησία και τη λευτεριά του, εκθέτει τη χώρα και το λαό μας σε μεγάλους κινδύνους, την ωθεί στο κέντρο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.
Ο κυνισμός, η βεβαιότητα με την οποία καθορίζουν την κατάσταση στη χώρα μας πρέπει να αφυπνίσουν τον κόσμο της αριστεράς, τους κομμουνιστές, το λαό μας για να μην επιτρέψουν τη μετατροπή της σε ένα δουλικό φερέφωνο των αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστών. Ο λαός μας δεν πρέπει να καμφθεί κάτω από τους δυσμενείς σημερινούς διεθνείς συσχετισμούς, πρέπει να σηκώσει το ανάστημά και τη σημαία της ανεξαρτησίας και να χαράξει μια ελπιδοφόρα προοπτική για το μέλλον τη χώρας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στις 7 Γενάρη μπαίνει σε λειτουργία ο νέος βελτιωμένος και αναβαθμισμένος διαδικτυακός τόπος του Μ-Λ ΚΚΕ

Στις αποφάσεις του 6ου Συνεδρίου του Μ-Λ ΚΚΕ (Μάης 2018) επισημάνθηκε η ανάγκη να αναβαθμισθεί ο ιστότοπος του Κόμματος στο διαδίκτυο, τονίζοντας με ιδιαίτερη έμφαση πως μέσα από την πορεία αυτή πρέπει να επιδιώξουμε να εξασφαλίσουμε τους όρους μιας ζωντανής λειτουργίας του με διαρκή, έγκαιρη και επίκαιρη ενημέρωση.

Κλυδωνίζονται οι κυβερνήσεις Τσίπρα-Ζάεφ

Δύσκολος ο ρόλος των λακέδων του ιμπεριαλισμού Εντείνονται οι πιέσεις ΗΠΑ-ΕΕ Ανοιχτά είναι όλα τα σενάρια στη γειτονική πΓΔΜ - αλλά και στη χώρα μας, μετά την παραίτηση Κοτζιά - με το πολιτικό σκηνικό να εμφανίζεται ιδιαίτερα ρευστό και τον πρωθυπουργό της πΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ, να δίνει «μάχη» στη Βουλή για να καταφέρει να συγκεντρώσει την απαιτούμενη στήριξη. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι από ΝΑΤΟ και ΕΕ με απειλές, υποσχέσεις, εκβιασμούς, αλλά και με προβλέψεις για ενδεχόμενο νέου πολέμου στα Βαλκάνια, πιέζουν σκληρά για την ολοκλήρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Κατευθύνσεις και στόχοι της κυρίαρχης εκπαιδευτικής πολιτικής

Το τραγούδι της Αγγλίδας Vera Lynn υποσχόταν στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ένα ηλιόλουστο μέλλον στους στρατιώτες που έδιναν τις ζωές τους στην πρώτη γραμμή του μετώπου. Η νέα έκθεση ΟΟΣΑ υπόσχεται, όπως λέει και ο τίτλος της, «ένα λαμπρό μέλλον για την ελληνική εκπαίδευση» ή αλλιώς επιστροφή στην «κανονικότητα». Όσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στη σχολική τάξη, εύλογα, ρωτάνε; Σε ποια «κανονικότητα»; H επιστροφή στην «κανονικότητα» Να αποδεχτούμε λοιπόν ότι είναι πια «κανονικότητα» η δραματική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση, η αποψίλωση του μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού (35.0000 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία 8 χρόνια), οι μηδενικοί διορισμοί, η αύξηση της αναλογίας μόνιμης και ελαστικής εργασίας (περίπου 15% οι πάσης φύσεως αναπληρωτές εκπαιδευτικοί), η τρομερή αύξηση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν σε 2-5 σχολεία (περίπου το 25% του συνόλου), η εξαφάνιση των υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, η απίστευτη εντατικοποίηση χρόνο…